به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ به نقل از The Economist در جنگ اخیر، ایران ظرف تنها سه روز نخست بیش از ۳۰۰ موشک بالستیک به سوی اسرائیل و امارات شلیک کرده و چند صد فروند دیگر نیز به دیگر کشورهای عربی هدف گرفته است.
کشورهای هدف مدعی شدند اکثر این موشکها رهگیری شدهاند. اما همین رهگیریها اکنون به مسئلهای راهبردی تبدیل شده است: ذخایر رهگیر تا چه مدت دیگر دوام خواهند آورد؟
برآورد مصرف؛ سوختن صدها رهگیر در چند روز
اپراتورهای پدافند هوایی معمولاً برای اطمینان از انهدام هر موشک ورودی، دستکم دو رهگیر شلیک میکنند. با توجه به شلیک حدود ۴۰۰ موشک بالستیک به سوی کشورهای عربی (با احتساب اینکه عربستان آمار رسمی منتشر نمیکند)، برآورد خام گزارش نشان میدهد ممکن است حدود ۸۰۰ رهگیر PAC-3 یا THAAD تنها در عرض چند روز مصرف شده باشد.
ظرفیت تولید آمریکا؛ شکاف نگرانکننده
تولید سالانه رهگیرها سرنخ مهمی درباره پایداری این وضعیت میدهد. شرکت Lockheed Martin سالانه حدود ۶۰۰ رهگیر PAC-3 تولید میکند و قصد دارد طی هفت سال آینده این رقم را به حدود ۲۰۰۰ برساند. تولید رهگیرهای THAAD حتی محدودتر است: نرخ فعلی حدود ۹۶ فروند در سال برآورد میشود، با هدف افزایش به ۴۰۰ فروند در سال.
گزارش تصریح میکند کشورهای عربی احتمالاً در هر یک یا دو روز، بیش از کل تولید سالانه آمریکا رهگیر مصرف میکنند. در نتیجه، جنگی که بیش از یک هفته طول بکشد، به احتمال زیاد فشار عظیمی بر ذخایر وارد خواهد کرد.
ناگزیر به جیرهبندی دفاع و تسلیم و رها کردن تعدادی از سایتها
در صورت تداوم درگیری، کشورها ممکن است ناچار به «جیرهبندی» رهگیرها شوند؛ یعنی انتخاب کنند کدام سایتها و زیرساختها را دفاع کنند و کدام نقاط را در معرض خطر بگذارند. این سناریو بهطور مستقیم به محدودیت ذخایر و ظرفیت تولید بازمیگردد.
ابهام در میزان ذخایر؛ انکار رسمی، واقعیت محرمانه
قطر و امارات دیروز کمبود ذخایر را سعی داشتند رد کنند. با این حال، ارقام واقعی موجودی رهگیرها محرمانه است. انتشار این اعداد میتواند به طرف مقابل امکان محاسبه دقیق زمان و حجم لازم برای اشباع سامانههای دفاعی را بدهد.
اسناد منتشرشده از سوی نهاد همکاریهای امنیتی دفاعی آمریکا نشان میدهد امارات طی ۱۵ سال گذشته بیش از هزار رهگیر PAC-3 و انواع قدیمیتر سفارش داده است؛ اما حتی چنین رقمی نیز در برابر نرخ مصرف کنونی تنها برای چند روز میتواند کفایت کند.
فشار چندجانبه برای آمریکا و متحدان
آمریکا احتمالاً در حال جایگزینی بخشی از ذخایر است، اما با معضل راهبردی روبهروست: آیا حاضر است موجودی نیروهای خود در اقیانوس آرام را—که با زرادخانه عظیم موشکی چین مواجهاند—کاهش دهد؟ همچنین متحدان اروپایی خواهان خرید رهگیر برای ارسال به اوکراین هستند. این فشار چندجانبه بر زنجیره تأمین، محدودیت عملی آمریکا را برجسته میکند.
محدودیتهای فنی سامانههای کشورهای خلیج فارس
گزارش تأکید میکند سامانههای خریداریشده توسط کشورهای خلیج فارس ممکن است کاملاً متناسب با تهدیدات نباشند. کارایی دفاع موشکی تنها به تعداد رهگیرها وابسته نیست؛ بلکه به رادارها و سامانههای رهگیری زمینی و ماهوارهای نیز بستگی دارد.
به گفته یک مقام سابق اسرائیلی، این کشورها به جای طراحی یک طرح جامع ملی دفاع موشکی، سامانههای آماده خریداری کردهاند. ضعف در یکپارچگی، از دلایلی است که عملکرد دفاعی عربستان را ضعیفتر از قطر توصیف کردهاند.
تحلیل منتشرشده نشان میدهد اگرچه دولتهای خلیج فارس کمبود ذخایر رهگیر را انکار میکنند، اما اعداد مربوط به نرخ مصرف، ظرفیت تولید آمریکا و مقایسه تاریخی با جنگ ۱۹۹۱ حاکی از فشار جدی بر موجودیهاست. در صورت تداوم جنگ بیش از چند روز دیگر، مسئله پایداری ذخایر و توان صنعتی جایگزینی به چالش اصلی تبدیل خواهد شد.
..........
پایان پیام
نظر شما