به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ جنگی که دولت دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا علیه ایران به راه انداخته، پیامدی غیرمنتظره و گسترده بهدنبال داشته است؛ این جنگ باعث اختلال در صادرات تسلیحات آمریکا به متحدانش شده، حتی کشورهایی که خود از عملیات نظامی آمریکا حمایت میکنند، تحت تأثیر قرار گرفتهاند؛ این ارزیابی را نشریه «فارین پالیسی» منتشر کرده است.
«الیزابت برا» نویسنده این مجله و پژوهشگر ارشد شورای آتلانتیک، معتقد است که فشار فزاینده بر ذخایر تسلیحاتی آمریکا موجب شده ارسال تجهیزات نظامی به کشورهای متحد ایالات متحده به تأخیر افتاده یا لغو شود؛ موضوعی که اعتماد به واشنگتن بهعنوان یکی از اصلیترین تأمینکنندگان سلاح در جهان را تضعیف میکند.
استونی و دیگر کشورها
این نویسنده به نمونه استونی اشاره میکند؛ کشوری عضو ناتو که بهشدت از جنگ آمریکا علیه ایران حمایت میکند و سرمایهگذاری قابلتوجهی در حوزه دفاعی خود انجام داده است. با این حال، ارسال تسلیحات آمریکایی به این کشور بهدلیل نیاز به همان مهمات در جنگ علیه ایران متوقف شده است.
برا میافزاید که استونی با وجود تعهد بالا به ناتو و اختصاص ۵.۴ درصد از تولید ناخالص داخلی خود به بخش دفاعی از پیامدهای جنگ علیه ایران بر صادرات تسلیحات آمریکا در امان نمانده و همین مسئله آن را به فکر یافتن جایگزینهایی در صورت ادامه تأخیرها انداخته است.
این وضعیت فقط به استونی محدود نمیشود؛ کشورهای متحد آمریکا دیگری نیز با تأخیرهای مشابه روبهرو هستند. بهعنوان نمونه، سوئیس پرداخت هزینه سامانههای «پاتریوت» را بهدلیل تأخیر چندساله در تحویل آنها متوقف کرده است. همچنین آمریکا پیشتر در چارچوب سیاست اولویت دادن به منافع خود ارسال سلاح به اوکراین را نیز تعلیق کرده بود.
فشار بر ذخایر تسلیحاتی
برا معتقد است ریشه اصلی این مشکل در نظام فروش تسلیحات خارجی آمریکا نهفته است؛ سیستمی که ارزشی بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار در سال دارد و به واشنگتن اجازه میدهد در مواقع نیاز، تسلیحات تخصیصیافته به متحدان را به سمت نیازهای خود تغییر مسیر دهد.
اگرچه این سازوکار قانونی است و دههها مورد استفاده قرار گرفته، اما جنگ آمریکا علیه ایران، فشار بیسابقهای بر ذخایر تسلیحاتی آمریکا وارد کرده است، بهگونهای که ایالات متحده مهمات را سریعتر از حد انتظار مصرف میکند؛ امری که بر تعهدات آن در قبال متحدان آمریکا تأثیر مستقیم گذاشته است.
این بحران در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا میکند که اروپا پس از جنگ اوکراین با سرعت بیشتری در حال تسلیح مجدد است و نگرانیها از روسیه افزایش یافته است. در فاصله سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ و سپس ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵، خرید تسلیحات آمریکایی توسط اروپا بیش از ۲۰۰ درصد افزایش یافته و این قاره به بزرگترین بازار سلاح آمریکا تبدیل شده است.
افزایش نگرانیها
این تأخیرها نگرانیهای فزایندهای را نیز بههمراه داشته است. کارشناسان دفاعی میگویند این وضعیت برنامههای نوسازی نظامی اروپا را با مانع روبهرو کرده است. «یارمو لیندبرگ» فرمانده پیشین ارتش فنلاند، این شرایط را بسیار ناامیدکننده، توصیف کرده و به نقش بوروکراسی آمریکا در ایجاد این مشکل اشاره کرده است.
همچنین «توماس اینگفال» دریاسالار بازنشسته سوئدی، معتقد است این وضعیت کشورها را وادار میکند در زنجیره تأمین دفاعی خود تجدیدنظر کنند و هشدار داده که انعقاد قراردادهای بلندمدت دشوارتر خواهد شد.
در پی این چالشها، برخی کشورها بهطور عملی به سمت تنوعبخشی به منابع تسلیحاتی خود حرکت کردهاند. مقامهای نظامی پیشین تأکید میکنند که آمریکا همچنان شریک اصلی باقی خواهد ماند، اما اتکای کامل به آن دیگر مانند گذشته گزینهای امن محسوب نمیشود.
برا در پایان تحلیل خود مینویسد که ایالات متحده آمریکا با وجود حفظ جایگاه خود بهعنوان بزرگترین صادرکننده سلاح در جهان، با تغییری تدریجی در نوع روابط دفاعی با متحدانش روبهرو است. کشورهایی با صنایع نظامی قدرتمند مانند فرانسه، آلمان، بریتانیا و ایتالیا از قدرت چانهزنی بیشتری برخوردار خواهند شد، در حالی که کشورهای کوچکتر بیش از دیگران از تصمیمات آمریکا تأثیر خواهند پذیرفت.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما