چرا ۱۷ مرداد به عنوان روز خبرنگار نامیده شد؟

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ به مناسبت ۱۷ مرداد، روز خبرنگار، نگاهی به زندگی و آخرین مأموریت شهید محمود صارمی، راز ماندگاری نام او در تاریخ رسانه ایران را روایت می‌کند.

گاهی یک روز در تقویم، فقط یادآور یک مناسبت نیست؛ یادآور ایستادگی انسانی است که تا آخرین لحظه، رسالتش را فراموش نکرد.

هفدهم مرداد، از همین روزهاست؛ روزی که با نام شهید محمود صارمی گره خورده و به احترام همه خبرنگارانی که برای روایت حقیقت جان خود را به خطر می‌اندازند، «روز خبرنگار» نام گرفته است.

تابستان سال ۱۳۷۷، افغانستان روزهای پرآشوبی را سپری می‌کرد. نیروهای طالبان پس از پیشروی‌های گسترده، در ۱۷ مرداد وارد شهر مزارشریف شدند؛ شهری که سرکنسولگری جمهوری اسلامی ایران و دفتر خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران نیز در آن فعال بود.

در همان روز، محمود صارمی، خبرنگار و مسئول دفتر ایرنا در مزارشریف، همچنان مشغول مخابره اخبار بود.

او تحولات شهر را لحظه‌به‌لحظه به تهران گزارش می‌کرد تا افکار عمومی از آنچه در افغانستان می‌گذشت، بی‌اطلاع نماند. اندکی بعد، افراد مسلح طالبان وارد سرکنسولگری ایران شدند؛ جایی که شهید صارمی نیز برای پیگیری اخبار و هماهنگی‌های کاری حضور داشت.

در جریان این حمله، محمود صارمی به همراه هشت دیپلمات ایرانی به شهادت رسیدند. با این حال، سرنوشت آنان برای چندین روز در هاله‌ای از ابهام قرار داشت. خانواده‌ها، همکاران و مسئولان ایرانی چشم‌انتظار خبری بودند، اما طالبان وقوع این جنایت را انکار می‌کرد. پس از پیگیری‌های فراوان، پیکر مطهر شهدا در نزدیکی سرکنسولگری کشف و به کشور منتقل شد و ابعاد این حادثه تلخ آشکار شد.

شهادت محمود صارمی تنها از دست دادن یک خبرنگار نبود؛ او در حالی جان خود را از دست داد که در میانه یک بحران امنیتی، رسالت حرفه‌ای خود را رها نکرده بود. همین ویژگی باعث شد نام او به نمادی از تعهد خبرنگار در برابر حقیقت تبدیل شود.

یک سال بعد، شورای فرهنگ عمومی کشور، هفدهم مرداد را به عنوان «روز خبرنگار» در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران ثبت کرد؛ روزی برای پاسداشت همه خبرنگارانی که با وجود خطر، مسئولیت آگاهی‌بخشی را بر عهده می‌گیرند.

امروز، هر بار که نام روز خبرنگار بر زبان می‌آید، یاد شهید محمود صارمی نیز زنده می‌شود؛ خبرنگاری که نامش تنها در تاریخ رسانه ایران ثبت نشد، بلکه در حافظه جمعی ملت ایران به عنوان نماد مسئولیت‌پذیری، شجاعت و وفاداری به حقیقت ماندگار شد.

شاید راز ماندگاری ۱۷ مرداد نیز همین باشد؛ اینکه این روز، تنها یک مناسبت صنفی نیست، بلکه یادآور خبرنگاری است که آخرین مأموریتش را ناتمام نگذاشت و در مسیر رساندن حقیقت، به کاروان شهدای ایران پیوست.

..........

پایان پیام