به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ اخیراً منابع غیررسمی گزارش داده‌اند که پس از بازداشت رئیس و اعضای کمیسیون عالی شیعیان، وزارت دادگستری طالبان دستور بازداشت شمار دیگری از چهره‌های مطرح شیعه افغانستان را نیز صادر کرده است.
طبق این گزارش‌ها، گفته می‌شود آیت‌الله واعظ‌زاده بهسودی، جعفر مهدوی نماینده سابق مردم کابل در مجلس نمایندگان و اسدالله سعادتی نماینده مردم دایکندی در مجلس نمایندگان افغانستان از جمله افرادی هستند که تحت تعقیب وزارت دادگستری طالبان قرار دارند.
تاکنون هیچ منبعی به‌طور رسمی تأیید نکرده که این سه چهره شیعه کابل تحت تعقیب باشند؛ اما به‌نظر می‌رسد آنان پیش از بستن حوزه علمیه خاتم‌النبیین و بازداشت شمار دیگری از شخصیت‌های شیعه توسط طالبان، کابل را ترک کرده‌اند.
اسدالله سعادتی در مراسم اربعین حسینی در کربلا دیده شد و پس از آن گزارش شد که در مشهد مقدس ساکن شده و دیگر به کابل بازنگشته است. منابع غیررسمی همچنین می‌گویند آیت‌الله بهسودی نیز در ایران به‌سر می‌برد و احتمال دارد توسط یک بنیاد خیریه شیعه مقیم استرالیا به ملبورن منتقل شود.
از جعفر مهدوی مدت‌هاست خبری در دست نیست و نزدیک به یک ماه است که حتی در فضای شبکه‌های اجتماعی هم دیده نمی‌شود؛ در حالی که پیش از این هر هفته با اقشار مختلف مردم کابل در دفتر کارش دیدار می‌کرد و به مشکلات آنان رسیدگی می‌نمود.
این در حالی است که این چهره‌ها از نخستین افرادی بودند که با ورود طالبان به کابل، به نمایندگی از جامعه تشیع راه تعامل را در پیش گرفتند و با حمایت از حکومت، با رهبری طالبان اعلام بیعت کردند. در طول پنج سال گذشته بارها پرچم طالبان را بالا بردند و در حمایت از نظام امارت اسلامی، علیه جریان‌های مخالف طالبان موضع‌گیری نمودند.
پرسش اساسی اینجاست که چرا سرنوشت شیعیان از تعامل نزدیک و همه‌جانبه به بازداشت و تحت تعقیب تغییر یافت؟ در حالی که در این مدت تعامل شیعیان به‌صورت کاملاً یک‌جانبه بود، اما نمایندگان تشیع همچنان از تعامل و همکاری نزدیک با حکومت طالبان دست نکشیدند.
پاسخ این پرسش کاملاً آشکار است: طالبان جز مذهب و مرام خود، مذاهب و گرایشات دیگر را برنمی‌تابند؛ به‌ویژه این‌که مذهب تشیع دومین مذهب رسمی افغانستان به‌شمار می‌رود. شیعیان افغانستان طی پنج سال حاکمیت طالبان، با وجود اعمال محدودیت‌ها و خشونت‌ها در برخی استان‌ها و شهرهای این کشور، هرگز از گرامی‌داشت ایام مذهبی خود منصرف نشدند و ضمن بزرگداشت نیمه شعبان، شب‌های قدر و ایام عزاداری عاشورا، مذهب تشیع را در این محافل نمادی از وحدت، همبستگی، همدلی و برادری میان مردم افغانستان معرفی کردند.
از سوی دیگر، عامل دیگری که در سرکوب و بازداشت چهره‌های شیعه نقش دارد، عدم تعقل و تدبیر طالبان در دنیای امروز است. شرایط کنونی جهان حکم می‌کند کشورهایی مسیر ثبات و توسعه را بپیمایند که حاکمانشان از تبعیض، ستم و ظلم دوری کنند، راه هم‌پذیری، انسجام اجتماعی و سیاسی را در دستور کار قرار دهند و از استعداد و ظرفیت‌های مردمشان بهره‌مند شوند تا بدین‌ترتیب صف واحدی در برابر خطرات و پیچیدگی‌های منطقه‌ای و جهانی شکل گیرد.
حکومت طالبان اما نه‌تنها مسیر توسعه و ثبات را در پیش نگرفته، بلکه افغانستان را هر لحظه و هر روز به سوی تاریکی و عقب‌ماندگی سوق می‌دهد و فاصله عمیق شیعیان از حکومت آنان مصداق بارز این امر است. این در حالی است که نظام فعلی کابل نیاز جدی به رسمیت‌یافتن بین‌المللی دارد و پس از پنج سال، هنوز هیچ کشور منطقه‌ای و جهانی آن را به رسمیت نشناخته است. همین امر باعث شده مردم افغانستان به دلایل متعدد، به‌ویژه آینده مبهم کشور، دست به مهاجرت بزنند و از داشتن کشوری امن و باثبات ناامید شوند.
.................
پایان پیام/
نظر شما