به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ محمد المنصور، عضو شورای سیاسی عالی و معاون رئیس کنگره عمومی خلق یمن، در پیامی دوازدهمین سالگرد انقلاب ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۴ را به سید عبدالملک بدرالدین حوثی، مهدی المشاط و ملت و نیروهای مسلح یمن تبریک گفت.
دکتر بن حبتور در گفتوگویی اختصاصی با پایگاه «المسیره نت» گفت: همه نیروهای سیاسی و اجتماعی یمن که مقاومت کردند و ترجیح دادند در وطن بمانند تا با تجاوز سعودی-آمریکایی روبهرو شوند، شایسته تبریک هستند.
وی توضیح داد: این انقلاب، ادامهای انقلابی، معنوی و سیاسی برای انقلابهای پیشین یمن است؛ از انقلاب ۲۶ سپتامبر ۱۹۶۲، انقلاب ۱۴ اکتبر ۱۹۶۳، روز ۳۰ نوامبر ۱۹۶۷ و روز تحقق وحدت یمن در ۲۲ مه ۱۹۹۰.
وی افزود: مهمترین هدف انقلاب، آزادسازی تصمیم سیاسی از هرگونه سرپرستی خارجی است و این، جانِ فکر انقلابی جدید است.
بن حبتور اشاره کرد: ما در میان جشنهای این مناسبت، در اوج آمادگی نیروهای مسلح، نهادهای امنیتی و نهادهای فرهنگی و رسانهای دولت در برابر تجاوز سعودی هستیم.
سعودیها در محاصره هوایی، دریایی و زمینی ملت ما بسیار پیش رفتهاند و تلاش کردهاند ما را از نظر اقتصادی، مالی و لجستیکی خفه کنند تا ملت یمن به زانو درآید.
او به حمله سعودیها به فرودگاه صنعا اشاره کرد که برای جلوگیری از فرود هواپیمای مدنی حامل یک هیئت ملی انجام شد.
این هیئت پس از شرکت در مراسم تشییع امام شهید علی خامنهای و شماری از شهدای امت که در تجاوز آمریکایی-اسرائیلی به ایران در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ به شهادت رسیدند از جمهوری اسلامی ایران بازمیگشت؛
وی بیان داشت: چرا دشمن سعودی بیش از ۱۲ سال فرودگاههای یمن را بسته است؟ چرا بیماران، دانشجویان، بازرگانان، دانشگاهیان، کارگران و کسانی که میخواهند به عمره و حج بروند، از سفر محروم شدهاند؟
او اشاره کرد: وقتی جمهوری اسلامی یک هواپیمای مدنی فراهم کرد تا شماری از شهروندان یمنی را جابهجا کند، سعودیها به خشم آمدند و به فرودگاه صنعا حمله کردند و باندهای فرودگاههای ما را ویران کردند.
او پرسید: آیا این یک تناقض عجیب و شگفتآور نیست که خردمندان عرب و مسلمان را به تفکر و تأمل عمیق درباره چنین رفتار بیمارگونه و ناهنجار حاکمان بنیسعود و مزدوران یمنی وابسته و سرسپرده آنها وادار کند؟
او اشاره کرد: برای نخستین بار در تاریخ یمن و به برکت انقلاب ۲۱ سپتامبر، ارتش یمن با موشکهای فراصوت و پهپادهایش توانست دریای سرخ، تنگه بابالمندب، خلیج عدن و دریای عرب را به روی دشمن اسرائیلی ببندد؛ تا جایی که بندر امالرش در فلسطین اشغالی هم بسته شد و موشکهای یمن به قلب سرزمینهای اشغالی فلسطین رسید. این حمایتها به مدت دو سال و بیشتر، در همبستگی انقلابی و برادرانه با نوار غزه ادامه یافت.
................
پایان پیام/
نظر شما