به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ کمبود پزشکان متخصص، بهویژه پزشکان زن، به یکی از مشکلات بخش درمان در استان غزنی تبدیل شده و دسترسی بسیاری از زنان به خدمات پزشکی را محدود کرده است.
بر اساس اطلاعات محلی، شمار پزشکان زن در برخی مراکز بهداشتی و درمانی غزنی بسیار اندک است و بخش قابل توجهی از نیروهای فعال در این مراکز را مردان تشکیل میدهند. این وضعیت برای زنانی که به دلایل خانوادگی یا ملاحظات فرهنگی امکان مراجعه به پزشک مرد را ندارند، مشکلات بیشتری ایجاد کرده است.
در برخی موارد، زنان به دلیل نبود پزشک زن مراجعه به مراکز درمانی را به تأخیر میاندازند یا برای دریافت خدمات تخصصی مجبور به پیمودن مسافتهای طولانی میشوند. این مسئله بهویژه برای زنان باردار و بیمارانی که نیازمند مراقبت فوری یا مستمر هستند، میتواند پیامدهای جدیتری داشته باشد.
مشکل در مناطق روستایی و دورافتاده غزنی گستردهتر است. کمبود پزشک، فاصله زیاد تا مراکز درمانی و هزینه بالای مراجعه به مراکز تخصصی باعث شده است برخی خانوادهها برای تزریق دارو یا درمان بیماریها به افراد فاقد آموزش تخصصی پزشکی مراجعه کنند.
در برخی از این مناطق، افرادی تنها با تجربه محدود در تزریق دارو، بدون بررسی سابقه بیماری، حساسیت دارویی یا تشخیص دقیق، اقدام به تزریق میکنند. چنین اقداماتی میتواند خطر بروز حساسیتهای شدید، عوارض دارویی و دیگر آسیبهای جسمی را افزایش دهد.
کمبود نیروی متخصص همچنین سبب شده است در برخی مراکز درمانی، ماماها و پرستاران ناچار شوند بخشی از خدماتی را ارائه کنند که در شرایط عادی نیازمند حضور پزشک متخصص است.
در مواردی که امکان تشخیص یا درمان بیماری در غزنی وجود ندارد، بیماران برای دریافت خدمات تخصصی به کابل فرستاده میشوند. هزینه رفتوآمد، اقامت و درمان در پایتخت اما برای بسیاری از خانوادههای کمدرآمد سنگین است و برخی بیماران به همین دلیل درمان خود را نیمهکاره رها میکنند یا اساساً امکان مراجعه به کابل را ندارند.
کمبود دارو و تجهیزات تشخیصی نیز از دیگر مشکلات مراکز درمانی غزنی عنوان شده است. نبود امکانات کافی برای انجام آزمایشها و تشخیص دقیق بیماریها، روند درمان را دشوار کرده و در برخی موارد بیماران را به مراجعه به مراکز خصوصی یا سفر به مناطق دیگر ناچار میکند.
ساکنان غزنی خواستار افزایش شمار پزشکان متخصص، بهویژه پزشکان زن، تأمین دارو و تجهیزات تشخیصی و تقویت امکانات مراکز درمانی در مناطق شهری و روستایی این استان هستند.
کمبود نیروهای زن در بخش بهداشت تنها به غزنی محدود نمیشود و یکی از چالشهای گسترده نظام درمان افغانستان به شمار میرود. این مسئله به دلیل محدودیتهای اجتماعی موجود، تأثیر بیشتری بر دسترسی زنان و دختران به خدمات پزشکی دارد.
نهادهای بینالمللی نیز پیشتر درباره پیامدهای کاهش شمار کارکنان زن در نظام بهداشت افغانستان هشدار دادهاند. برآوردهای منتشرشده نشان میدهد ادامه محدودیتهای آموزشی میتواند در سالهای آینده کمبود نیروی متخصص زن، از جمله پزشکان، پرستاران و ماماها را تشدید کند.
این نگرانی پس از اعمال محدودیت بر آموزش زنان در برخی مراکز آموزش پزشکی افزایش یافته است؛ زیرا کاهش ورودی زنان به رشتههای مرتبط با بهداشت و درمان میتواند در بلندمدت تعداد نیروهای زن مورد نیاز بیمارستانها و مراکز درمانی را کاهش دهد.
این وضعیت در شرایطی ادامه دارد که مراقبتهای دوران بارداری، زایمان ایمن و دسترسی سریع زنان به خدمات پزشکی از عوامل اصلی کاهش مرگومیر مادران و نوزادان محسوب میشوند و کمبود پزشکان و کارکنان بهداشتی زن میتواند ارائه این خدمات در مناطق محروم و دورافتاده افغانستان را بیش از پیش دشوار کند.
....................................
پایان پیام/
نظر شما