۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۱۶:۱۸
روزنامه ال پائیس اسپانیا: انسداد تنگه هرمز به معنای ورود به رکود جهانی و بحران انرژی

روزنامه پرتیراژ اسپانیایی «ال پائیس» با انتشار گزارشی تحلیلی هشدار داد که تداوم بسته بودن تنگه هرمز و محاصره دریایی ایران توسط آمریکا، اقتصاد جهانی را با خطری جدی‌تر از بحران ۱۹۷۳ مواجه کرده است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ روزنامه ال پائیس اسپانیا در گزارشی با تیتر «جهان پس از دو ماه بسته بودن تنگه هرمز در لبه پرتگاه قرار دارد» عنوان کرد: پیشرفت نکردن مذاکرات میان آمریکا و ایران و تداوم بحران انرژی در صورت باز نشدن تنگه هرمز در هفته‌های آینده، سایه تهدید سقوط را بر سر اقتصاد جهانی گسترانده است.

این پرتیراژترین روزنامه اسپانیا با اشاره به بروز اختلال در تنگه هرمز در نتیجه تجاوز آمریکا و رژیم اسرائیل علیه ایران، که تا پیش از این بعید به نظر می‌رسید، عنوان کرد که از اواسط آوریل، محاصره دریایی آمریکا برای خفه کردن اقتصاد ایران نیز اعمال شد و انتقال نفت خام، گاز، دیزل و کود از خلیج فارس را به طور کامل قطع کرد.

ال پائیس نوشت: با وجود رفت‌وآمدهای صورت گرفته اما تنگه هرمز همچنان قفل باقی مانده است و جهانی تشنه‌تر، محروم از مسیری که پنجمین بخش از نفت و گاز مایع از آن عبور می‌کند، در انتظار است.

اگر انسداد هرمز به زودی پایان نیابد، با هیولای رکود مواجه می‌شویم

در این دوره گذار نه جنگ، نه صلح و نه مذاکره، تنها شاهد فقدان قطعیت فزاینده هستیم و این پدیده نوظهور (اشاره به اختلال در تنگه هرمز) در شرف تبدیل شدن به چیزی خطرناک‌تر است؛ هیولایی به شکل خطر واقعی رکود، در صورتی که این انسداد به زودی پایان نیابد.

دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری آمریکا بی‌توجه به بحران محبوبیت خود و داده‌های اقتصادی که سر ناسازگاری با او را گذاشته‌اند، روز پنجشنبه اظهار داشت که ایالات متحده برای بسته ماندن طولانی مدت تنگه آماده می‌شود؛ بسته ماندنی که هفته‌ها یا شاید ماه‌ها طول خواهد کشید.

این رسانه اسپانیایی در ادامه آورده است: وضعیتی که با آن مواجهیم، یادآور روزهای نخست سال غم‌انگیز ۲۰۲۰ است که ویروسی کوچک و ناشناخته شروع به گردش در جهان کرد و ما تصور می‌کردیم هیچ اتفاقی نیفتاده است. غافل از آنکه در لبه یک گودال، یک پرتگاه قرار داشتیم.

ال پائیس نوشت: قیمت نفت، که در حال حاضر در بالاترین حد خود از سال ۲۰۲۲ قرار دارد، به هر گونه گستاخی کاخ سفید با افزایش واکنش نشان می‌دهد. اما هنوز بسیار بسیار دور از جایی است که ده‌ها کارشناسی که ال پائیس با آنها مشورت کرد و معتقد بودند که می‌تواند قرار داشته باشد. به گفته این کارشناسان، یا تنگه به زودی باز می‌شود، یا اقتصاد جهانی به لطف ترامپ، از هم خواهد پاشید.

ما از خطری که عدم بازگشایی زودهنگام هرمز ایجاد می‌کند، آگاه نیستیم

اولیویه بلانشارد اقتصاددان ارشد سابق صندوق بین‌المللی پول هشدار می‌دهد: اگر هرمز برای مدت طولانی‌تری بسته بماند، وضعیت بدتر و بدتر خواهد شد؛ کمبود کالاهای مختلف افزایش می‌یابد، که به تورم بیشتر منجر می‌شود؛ شاهد محدودیت‌های عرضه بیشتر و فعالیت اقتصادی کمتر خواهیم بود.

یک منبع مالی عالی رتبه اروپایی معتقد است: سناریوی اصلی همچنان این است که این موضوع نسبتا زود و خوب حل شود، اما اگر چندین هفته دیگر طول بکشد، شاهد پیامدهای بسیار آسیب‌زننده‌ای خواهیم بود. ما به طور بالقوه در مورد یک بحران بسیار جدی صحبت می‌کنیم.

لئوپولدو تورالبا معاون اقتصاددان ارشد موسسه «آرکانو ریسرچ» هشدار می‌دهد: ما از خطری که عدم بازگشایی زودهنگام هرمز ایجاد می‌کند، آگاه نیستیم؛ بازارهای مالی عملا آن را نادیده می‌گیرند و سناریوی اقتصادی تقریبا ایده‌آلی را پیش‌بینی می‌کنند که باور آن به طور فزاینده‌ای دشوار به نظر می‌رسد. این در حالی است که گزینه‌های نامطلوب‌تر در حال افزایش هستند؛ چه کسی می‌تواند تضمین کند که کسی همچون ترامپ با این میزان خودخواهی که توسط ایران تحقیر شده است، به جزیره خارگ یا سایر زیرساخت‌های کلیدی انرژی حمله نکند؟ ایران نیز پاسخ خواهد داد و رکود عظیمی رخ خواهد داد. این احتمال زیاد نیست، اما کم هم نیست.

باید برای سناریوی رکود جهانی آماده شویم

تیری بروس استاد دانشگاه علوم سیاسی پاریس می‌گوید: بسیار شک دارم که هرمز تا یک ماه دیگر باز شود، و این مرا به این فکر می‌اندازد که باید برای سناریوی رکود جهانی آماده شویم. با گذشت دو ماه از بسته بودنت تنگه هرمز، جهان وارد فاز ریسک سیستمی (در دانش مالی، به معنای احتمال سقوط ناگهانی یک سیستم مالی است) شده است. اما اگر به این مسیر ادامه دهیم، به بحرانی قابل مقایسه با سال ۱۹۷۳ خواهیم رسید.

ال پائیس در تشریح بحران ۱۹۷۳ آورده است: برخی تصاویر شروع به یادآوری آن روزهای سخت ۵۰ سال پیش می‌کنند، زمانی که تحریم نفتی اوپک یک چرخه تورمی را آغاز و اقتصاد را از مسیر خارج کرد. فیلیپین و ماداگاسکار در وضعیت اضطراری قرار گرفته‌اند. نپال هفته‌هاست که سهمیه‌بندی سوخت اعمال کرده است. میانمار رانندگی را یک روز در میان محدود کرده و بنگلادش مغازه‌ها و اصناف را مجبور کرده زودتر تعطیل کنند تا مصرف انرژی را کاهش دهند. اگرچه هنوز در مراحل اولیه قرار دارد اما نشانه‌ها به اروپا نیز رسیده است: خطوط هوایی لوفت‌هانزا و کی‌ال‌ام هزاران پرواز، کم سودترین آن‌ها را برای صرفه‌جویی مصرف سوخت لغو کرده‌اند.

پائولا رودریگز-ماسو رئیس تحلیل نفت در شرکت مشاوره نروژی ریستاد انرژی توضیح می‌دهد: اوضاع آسیا را ببینید تا پیش‌بینی کنید اینجا (اروپا) چه اتفاقی ممکن است بیفتد اگر هرمز قبل از تابستان باز نشود. درست است که ما در اروپا فضای بیشتری برای موجودی داریم، اما اینها محدود هستند.

۲۰۰ دلار برای هر بشکه نفت خام به معنای سلاح کشتار جمعی برای اقتصاد است

وی یادآوری کرد: ماه‌های گرم در نیمکره شمالی، فصل مصرف بیشتر هواپیماها و اتومبیل‌ها نیز هست. پایان سال تا حد زیادی به این بستگی دارد که چگونه وارد ماه ژوئن شویم؛ اگر تا آن زمان چشم‌انداز روشنی برای بازگشایی هرمز وجود داشته باشد، از فاجعه جلوگیری خواهیم کرد؛ در غیر این صورت، قیمت‌ها ممکن است دو برابر شوند. به عبارت ساده، ۲۰۰ دلار برای هر بشکه نفت خام به معنای سلاح کشتار جمعی برای اقتصاد است.

سامانتا گروس از موسسه بروکینگز پیش‌بینی می‌کند: آزادسازی ذخایر استراتژیک کمک‌کننده است، اما اگر بسته ماندن طولانی شود، در نهایت تمام خواهند شد؛ قیمت‌های بالای انرژی در نهایت از طریق حمل و نقل در کل زنجیره تامین منعکس خواهد شد و نگران‌کننده‌تر از آن، بخش غذا هم از افزایش سوخت و هم از کمبود کود آسیب می‌بیند. همچون همیشه، کشورهای در حال توسعه و اقشار فقیرتر جامعه بیشترین آسیب را متحمل خواهند شد.

کریم فواز مدیر انرژی و منابع طبیعی S&P Global Energy معتقد است: یک پنجره کوتاه زمانی در ابتدای بحران وجود داشت که از سرگیری سریع جریان‌ها می‌توانست بازیابی را بدون آسیب‌های ماندگار ممکن سازد. اما آن زمان سپری شد. ما در حال ورود به سومین ماه از جدی‌ترین بحران عرضه نفت در تاریخ از نظر حجم هستیم و اگر کاهش مصرف ناشی از افزایش قیمت کافی نباشد، تخریب تقاضا باید از طریق جیره‌بندی یا کمبود صورت گیرد.

ترامپ، مقاومت ایران را دست کم می‌گیرد؛ ایران، ونزوئلا نیست

ویکتور بورگته پژوهشگر ارشد در حوزه ژئوپلیتیک جهانی و امنیت در اندیشکده Cidob بارسلونا توضیح می‌دهد: این آرامش شکننده، با وضعیت میدانی در هرمز همخوانی ندارد؛ جهان شاهد یک رقابت خطرناک برای دیدن اینکه چه کسی بیشتر مقاومت می‌کند، است و ترامپ، مقاومت ایران را دست کم می‌گیرد؛ شهادت و مقاومت پایه فرهنگ آنهاست. هر چقدر هم که ترامپ بخواهد همان استراتژی را دنبال کند، ایران ونزوئلا نیست.

..............................

پایان پیام

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha