به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ نمایندهگی دایمی افغانستان در ژنو، روز جمعه ۵ تیرماه با انتشار گزارشی اعلام کرد که این بیانیه مشترک، پاسخی به پنج سال محرومیت سیستماتیک نیمی از جمعیت افغانستان از حقوق اولیه انسانی است. امضاکنندگان این بیانیه با تأکید بر اینکه سیاستهای طالبان در قبال زنان و دختران، ابعادی فراتر از محدودیتهای موقت دارد، آن را یک «آپارتاید جنسیتی» و سرکوب نهادینهشده خواندند که بهطور مستقیم با کنوانسیونهای بینالمللی حقوق بشر در تضاد است.
در این بیانیه تصریح شده است که دختران و زنان افغانستان برای پنجمین سال متوالی، بهطور کامل از حق تحصیل، کار، دسترسی به خدمات درمانی، حضور در فضای عمومی، فعالیتهای مدنی و مشارکت در برنامههای بشردوستانه محروم ماندهاند. این محرومیتها، نه تنها آینده یک نسل را با تهدید مواجه کرده، بلکه بسترهای رشد و بالندگی جامعه را نیز بهطور کامل تخریب کرده است.
نمایندهگی دایمی افغانستان در این سند، از «ابزارهای سرکوب» طالبان علیه شهروندان پرده برداشته و اعلام کرده است که بازداشتهای خودسرانه، آزار و اذیت مداوم توسط محتسبان «امر به معروف و نهی از منکر»، سانسور شدید و اعمال خشونت فیزیکی و روانی، به ابزارهای اصلی این گروه برای خفه کردن صدای اعتراض و تحمیل عقاید محدودکننده تبدیل شده است.
در بخش عملیاتی این بیانیه، از جامعه جهانی خواسته شده است تا برای مقابله با این وضعیت، حمایتهای سیاسی و مالی خود را از «گزارشگر ویژه حقوق بشر برای افغانستان» و «سازوکار مستقل پاسخگویی برای افغانستان (IIM-A)» افزایش داده و تقویت کنند.
نصیراحمد اندیشه با تأکید بر اینکه «حقوق بشر نباید قربانی تعاملات سیاسی شود»، تصریح کرد که احیای حقوق و حفظ کرامت انسانی زنان و دختران افغانستان باید در محور اصلی سیاستها و واکنشهای جامعه جهانی نسبت به تحولات کشور قرار گیرد. این بیانیه در واقع یک هشدار جدی به طالبان است که تداوم این سیاستها، انزوای بینالمللی این گروه را عمیقتر کرده و فشارهای دیپلماتیک را برای پاسخگو ساختن آنان در برابر نقض حقوق اساسی مردم افغانستان افزایش خواهد داد.
...............
پایان پیام/
نظر شما