گزارشی تازه از فروپاشیِ امنیت برای مسلمانان لوتون انگلیس

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ یک گزارش جامعه‌محور جدید با عنوان «همه می‌دانند: اسلام‌هراسی، امنیت و احساس تعلق در شهر ما» تصویری صریح و نگران‌کننده از زندگی روزمره مسلمانان در لوتون ترسیم کرده و نشان داده است که بخش بزرگی از آنان با اسلام‌هراسی، احساس ناامنی و بی‌اعتمادی عمیق به نهادهای عمومی روبه‌رو هستند. این گزارش از سوی نهادهای «FACES Luton»، «The Raise Up Foundation» و «The Courtney Foundation» و بر پایه نظرسنجی از ۲۰۹ ساکن و مراجعه‌کننده در ماه آگاهی‌بخشی درباره اسلام‌هراسی در سال ۲۰۲۵، به‌همراه گفت‌وگو با دانش‌آموزان مدارس، تهیه شده است.

 اسلام‌هراسیِ گسترده؛ از خیابان تا فضای مجازی

بر اساس یافته‌های این گزارش، ۶۷ درصد پاسخ‌دهندگان مسلمان گفته‌اند که تنها در شش ماه منتهی به زمان انجام نظرسنجی، در لوتون اسلام‌هراسی را تجربه کرده یا شاهد آن بوده‌اند؛ رقمی که در مقیاس کل زندگی و در همه فضاها از جمله محل کار، مدرسه، خدمات درمانی و فضای مجازی به ۹۴ درصد می‌رسد. همچنین ۵۱ درصد از پاسخ‌دهندگان اعلام کرده‌اند که نسبت به شش ماه قبل، اکنون احساس «امنیت کمتر» یا «پذیرفته‌شدن کمتر» دارند. در موارد ثبت‌شده در گزارش، اوج‌گیری جریان‌های راست افراطی، پوشش خصمانه رسانه‌ای علیه مسلمانان و آثار ماندگار شورش‌های تابستان ۲۰۲۴ از عوامل اصلی این وضعیت عنوان شده است.

 زنان مسلمان، در معرض ناامنی بیشتر

این گزارش تأکید می‌کند که زنان مسلمان به‌مراتب آسیب‌پذیرتر از مردان احساس ناامنی می‌کنند. ۳۶ درصد از زنان مسلمان گفته‌اند که در لوتون «تا حدی» یا «بار» احساس ناامنی دارند، در حالی که این رقم برای مردان مسلمان ۲۶ درصد است. نویسندگان گزارش این تفاوت را با دیده‌شدن بیشتر زنان مسلمانِ دارای پوشش دینی مانند حجاب و نقاب مرتبط دانسته‌اند؛ امری که آنان را بیشتر در معرض دشمنی و آزار عمومی قرار می‌دهد. یکی از زنان شرکت‌کننده گفته است که پس از شورش‌ها، هنگام خروج از خانه باید دائماً به مقصد و پوشش خود فکر کند و حتی به ترک محل زندگی‌اش می‌اندیشد؛ در حالی که دختر ۱۱ ساله‌اش از او پرسیده چرا مردم از آنان متنفرند.

 مدرسه و محل کار؛ کانون‌های اصلی تبعیض و بی‌اعتمادی نهادی

وضعیت کودکان و نوجوانان مسلمان نیز در این گزارش به‌طرزی تکان‌دهنده توصیف شده است. تنها ۱۷ درصد از جوانان مسلمان گفته‌اند در مدرسه کسی را دارند که بتوانند درباره نژادپرستی یا اسلام‌هراسی با او صحبت کنند و ۸۸ درصد از کسانی که با چنین رفتارهایی مواجه شده یا شاهد آن بوده‌اند، گفته‌اند پس از آن هیچ حمایتی دریافت نکرده‌اند. دانش‌آموزان از احساس سرزنش جمعی، ترس از قضاوت و بی‌فایده‌بودن گزارش‌دادن سخن گفته‌اند. یکی از پاسخ‌دهندگان روایت کرده است که پسرعمویش در مدرسه «تروریست» خطاب شده، اما واکنش مدرسه تنها این بوده که او را وادار به دست‌دادن با دانش‌آموز توهین‌کننده کرده است.

گزارش همچنین محل کار را از اصلی‌ترین کانون‌های تبعیض علیه مسلمانان معرفی می‌کند. ۶۲ درصد از پاسخ‌دهندگان مسلمان گفته‌اند که در محیط کار با نژادپرستی یا اسلام‌هراسی مواجه شده یا شاهد آن بوده‌اند؛ از تمسخر پوشش دینی گرفته تا تبعیض بر اساس نام‌های اسلامی. هم‌زمان، سطح اعتماد به نهادهای عمومی نیز پایین توصیف شده است؛ به‌طوری که ۳۸ درصد از مسلمانان گفته‌اند پلیس «به‌ندرت» یا «هرگز» با آنان منصفانه و محترمانه رفتار نمی‌کند و ۸۹ درصد از افرادی که اسلام‌هراسی را تجربه کرده یا شاهد آن بوده‌اند، گفته‌اند از سوی محل کار، مدرسه، پلیس یا دیگر نهادها هیچ حمایتی دریافت نکرده‌اند.

عنوان گزارش از جمله‌ای گرفته شده که یکی از نوجوانان در جریان گفت‌وگوهای مدرسه‌ای بیان کرده است: «همه می‌دانند، اما هیچ‌کس کاری نمی‌کند. ما اهمیتی نداریم.» ریهانه فیصل، رئیس بنیاد «Raise Up» و هم‌رئیس «FACES Luton»، در مقدمه گزارش نوشته است که یافته‌ها نشان می‌دهد نه‌تنها تغییر محسوسی رخ نداده، بلکه در برخی زمینه‌ها اوضاع بدتر هم شده است. شورای مساجد لوتون نیز با استقبال از این گزارش اعلام کرده که محتوای آن بازتاب همان چیزهایی است که مساجد محلی بارها از نمازگزاران شنیده‌اند؛ از نگرانی والدین درباره سلامت روانی فرزندانشان در مدارس تا ترس زنان مسلمان از استفاده از حمل‌ونقل عمومی و سکوت کارکنان مسلمان در برابر تبعیض به‌دلیل بی‌اعتمادی کامل به اثربخشی شکایت. این گزارش در پایان، خواستار اقدام شدیدتر علیه جرائم ناشی از نفرت، آموزش ضدنژادپرستی، افزایش حضور اقلیت‌ها در سطوح مدیریتی و حمایت مؤثرتر از قربانیان اسلام‌هراسی شده است.

............

پایان پیام