۱۴ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۶:۴۱
تأملی بر اربعین امسال و دلتنگی بحرینی‌هایی که از زیارت بازماندند

با پایان یافتن مراسم اربعین حسینی، اکنون ابعاد انسانی محدودیت‌های اعمال‌شده بر زائران بحرینی بیش از گذشته نمایان شده است؛ محدودیت‌هایی که شماری از شیعیان این کشور را از حضور در بزرگ‌ترین اجتماع دینی جهان بازداشت، اما نتوانست از عمق دلدادگی آنان به امام حسین(ع) و فرهنگ اربعین بکاهد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ با پایان یافتن اربعین حسینی، برای بسیاری از شیعیان بحرین آنچه باقی مانده، تنها خاطره کاروان‌هایی نیست که امسال حرکت نکردند؛ بلکه حسرت زیارتی است که سال‌ها بخشی از زندگی و هویت دینی آنان بوده است.

خبر محدودیت‌های سفر و لغو اعزام برخی کاروان‌ها شاید در ظاهر چند سطر بیشتر نبود، اما برای کسانی که اربعین را وعده سالانه دیدار با سیدالشهدا(ع) می‌دانستند، معنایی فراتر از یک تصمیم اداری داشت؛ گویی قرار عاشقانه‌ای که ماه‌ها برای آن دل آماده شده بود، به تعویق افتاد.

زیارت اربعین برای میلیون‌ها دلداده اهل‌بیت(ع)، صرفاً جابه‌جایی از کشوری به کشور دیگر نیست؛ سفری است که پیش از آنکه با قدم آغاز شود، در دل شکل می‌گیرد. کربلا برای زائران، تنها یک مقصد جغرافیایی نیست، بلکه میعادگاهی است که انسان در آن بیش از هر زمان دیگری به حقیقت خویش نزدیک می‌شود.

از همین رو، محروم شدن از این سفر، تنها محرومیت از حضور در یک مکان نیست، بلکه دور ماندن از تجربه‌ای معنوی است که سال‌ها در حافظه و جان مؤمنان جای گرفته است.

بحرین نیز پیوندی دیرینه و عمیق با فرهنگ عاشورا و اربعین دارد. از آغاز محرم، شهرها و روستاهای این کشور رنگ و بوی عزای حسینی می‌گیرند، حسینیه‌ها و مأتم‌ها میزبان مجالس سوگواری می‌شوند و نسل‌های مختلف، محبت اهل‌بیت(ع) را از پدران و مادران خود به ارث می‌برند.

از این منظر، اربعین برای جامعه بحرین تنها یک مناسبت مذهبی نیست، بلکه بخشی از هویت دینی و فرهنگی این جامعه به شمار می‌رود؛ هویتی که حتی اگر راه‌ها بسته شود، در دل‌ها زنده می‌ماند.

بسیاری از کسانی که امسال از زیارت بازماندند، این محرومیت را با حسرت زیارت‌های گذشته به یاد می‌آورند؛ لحظه‌هایی که در مسیر پیاده‌روی اربعین، خستگی راه در برابر آرامش حضور در مسیر سیدالشهدا(ع) رنگ می‌باخت و نخستین نگاه به گنبد طلایی حرم، اشک شوق را بر چشمان زائران جاری می‌کرد.

برای آنان، کربلا فقط مقصد سفر نبود؛ جایی بود که خاطرات خانواده، دعاهای پدر و مادر، آرزوهای عزیزان و عشق به وطن نیز در آن معنا می‌یافت.

در عین حال، تجربه اربعین امسال بار دیگر این حقیقت را یادآور شد که پیوند با امام حسین(ع) به مرزها و مسیرها محدود نمی‌شود. تاریخ اهل‌بیت(ع) سرشار از غربت، صبر و استقامت در راه حق است و همین پیام، امروز نیز برای دلدادگان حسینی الهام‌بخش است.

اگرچه برخی از عاشقان به دلیل بیماری، مشکلات معیشتی، محدودیت‌های سفر یا شرایط دیگر از حضور در کربلا بازماندند، اما باور دارند که محبت حسین(ع) در دل‌ها باقی می‌ماند و راه حق با بسته شدن مسیرها متوقف نمی‌شود.

اربعین امسال به پایان رسید، اما پیام آن همچنان زنده است؛ اینکه وفاداری به امام حسین(ع) تنها در رسیدن به کربلا خلاصه نمی‌شود، بلکه در پایداری بر ارزش‌های عاشورا، صبر در سختی‌ها و ایستادگی بر حق معنا پیدا می‌کند.

شاید گاهی انسان نتواند خود را به کربلا برساند، اما کربلا می‌تواند در ایمان، دعا، اشک و انتخاب‌های او حضور داشته باشد؛ حضوری که همچنان زمزمه جاودانه عاشقان را زنده نگه می‌دارد: «لبیک یا حسین(ع)».

............

پایان پیام 

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha