به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ در پنجاهوششمین جلسه شرح غزلیات سعدی که با حضور دکتر حسن عزیزی و به همت کانون نویسندگان قم و دانشگاه طلوع مهر برگزار شد، بر اهمیت نیکسیرتی و پاکی درون در اندیشه سعدی تأکید شد و این دیدگاه مورد بررسی قرار گرفت که ارزش حقیقی انسان نه در ظاهر آراسته و نام نیک، بلکه در اخلاق، فروتنی، پاکی نیت و رفتار شایسته اوست.
در این نشست، ضمن ادامه مباحث مربوط به اندیشه و حکمت سعدی، شماری از ابیات اخلاقی و عرفانی آثار او مورد شرح و بررسی قرار گرفت و بر مفاهیمی همچون شکرگزاری، تواضع، پرهیز از خودبینی و توجه به نقش توفیق الهی در زندگی انسان تأکید شد.
در بخش اصلی جلسه، ابیاتی از بوستان سعدی، بهویژه از باب هشتم با عنوان «در شکر بر عافیت»، خوانده و تحلیل شد. حکایتهایی درباره شکرگزاری در برابر نعمت سلامت و آزادی، پرهیز از تکبر و سرزنش دیگران و توجه به امکان تغییر شرایط انسان مورد بررسی قرار گرفت. دکتر عزیزی با اشاره به ابیاتی همچون «یکی را که در بند بینی مخند / که مبادا که ناگه درافتی به بند» بر ضرورت پرهیز از غرور و قضاوت دیگران تأکید کرد و یادآور شد که انسان نباید به دلیل موقعیت، ظاهر یا شرایط زندگی خود را برتر از دیگران بداند.
در ادامه، مباحث اخلاقی سعدی با تأکید بر پرهیز از خودبینی، تکبر و قضاوت درباره دیگران دنبال شد. دکتر حسن عزیزی با اشاره به حکایتهای بوستان یادآور شد که انسان نباید به دلیل ظاهر، جایگاه اجتماعی یا حتی دینداری خود را برتر از دیگران بداند؛ چراکه سرنوشت و شرایط زندگی آدمی همواره در معرض تغییر است. همچنین بر اهمیت شکرگزاری، فروتنی و توجه به نعمتهایی که از سوی خداوند در اختیار انسان قرار گرفته تأکید شد و این نکته مورد توجه قرار گرفت که حتی انجام کارهای نیک نیز نباید زمینه غرور و خودستایی را فراهم کند، بلکه باید آن را حاصل توفیق الهی دانست.
بخش دیگری از نشست به بررسی نگاه سعدی به نعمتهای الهی و مفهوم «توفیق» اختصاص داشت. در شرح ابیاتی درباره چشم، زبان، گوش و سایر تواناییهای انسان، بر این نکته تأکید شد که انسان نباید اعمال نیک خود را صرفاً حاصل توانایی خویش بداند، بلکه باید نقش لطف و توفیق الهی را در انجام کارهای خیر به یاد داشته باشد. همچنین با اشاره به مضمون «چه اندیشی از خود که فعلم نکوست / از آن در نگه کن که توفیق اوست»، بر ضرورت فروتنی و دوری از خودستایی تأکید شد.
در ادامه، دکتر عزیزی با خواندن ابیاتی درباره آفرینش انسان از عدم، بخشندگی، عبادت، زبان و گوش، به پیوند میان نعمتهای الهی و مسئولیت انسان پرداخت. همچنین مفهوم شکر در اندیشه سعدی و این نکته که انسان باید سرچشمه نعمتها را بشناسد، مورد توجه قرار گرفت. در این بخش، با اشاره به مضمون ابیاتی از سعدی درباره نعمت چشم و گوش و زبان، بر این نکته تأکید شد که انسان باید هر یک از تواناییهای خود را نعمتی الهی بداند و در برابر آن، شکر و مسئولیت اخلاقی خود را فراموش نکند.
در ادامه جلسه، بر اهمیت توجه به باطن انسان در کنار ظاهر او نیز تأکید شد. با بررسی حکایتهایی از بوستان، این مضمون مطرح شد که نیکسیرتی و پاکی درون، ارزشمندتر از ظاهری آراسته و نامی نیک بدون پشتوانه اخلاقی است. سعدی در این حکایتها مخاطب را از گرفتار شدن در ظواهر و قضاوت شتابزده درباره انسانها برحذر میدارد و بر اهمیت اخلاق، فروتنی و پاکی نیت تأکید میکند.
در بخش دیگری از نشست، موضوع رابطه انسان با قضا و قدر الهی و ضرورت پذیرش حدود تواناییهای بشری مورد توجه قرار گرفت. در شرح ابیاتی از سعدی، بر این نکته تأکید شد که انسان ضمن تلاش و مسئولیتپذیری، نباید در برابر تقدیر الهی دچار غرور و سرکشی شود و باید بداند بسیاری از تواناییها و موفقیتهای او حاصل لطف و توفیق خداوند است.
در پایان نیز با اشاره به جایگاه سعدی و ماندگاری آثار او، بر اهمیت خواندن مکرر آثار این شاعر برای دستیابی به لایههای عمیقتر اندیشه و حکمت او تأکید شد. این جلسه در فضایی علمی و صمیمی برگزار شد و حاضران ضمن همراهی با مباحث مطرحشده، به بررسی و تأمل در اشعار و حکایتهای سعدی پرداختند و در پایان این نشست نیز جمعی از شاعران حاضر، اشعار خود را برای حاضران قرائت کردند.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما