به گزارش خبرگزاری بین المللی اهل بیت (ع) ـ ابنا ـ براساس روایت منابع محلی از استان میدانوردک افغانستان، گروههایی از کوچیها در روزهای اخیر گلههای خود را وارد زمینهای زراعتی مردم در شهرستان بخش اول بهسود افغانستان کردهاند؛ اقدامی که باعث از بین رفتن بخشهایی از کشتزارهای گندم و خسارات سنگین به کشاورزان محلی شده است.
منابع روز شنبه، ۲۶ اردیبهشت، تأیید کردند که با وجود فیصله «کمیسیون حل منازعه کوچی و دهنشین» مبنی بر ممنوعیت عبور و چرای گلهها در زمینهای کشتشده، کوچیها به این تصمیم توجهی نکردهاند و همچنان رمههای خود را از میان مزارع مردم عبور میدهند.
به گفته ساکنین محل، کوچیها ابتدا زمینهای زراعتی و علفزارهای اطراف روستاها را میچرانند و سپس گلههایشان را به سمت ارتفاعات و کوهها منتقل میکنند؛ موضوعی که به گفته کشاورزان، عملاً فرصت رشد و برداشت محصولات را از آنان گرفته است.
یکی از ساکنان بهسود افغانستان در گفتوگو با رسانهها گفته است: «سالهاست که مردم این مناطق قربانی این منازعهاند. هر سال کشت مردم از بین میرود، اما هیچ نهاد یا مرجعی جلو آن را نمیگیرد.»
ادامه یک منازعه تاریخی و خونین
مناقشه میان کوچیها و ساکنین هزارهجات، بهویژه در مناطق مرکزی افغانستان، یکی از طولانیترین و حساسترین بحرانهای قومی و اجتماعی کشور به شمار میرود؛ بحرانی که ریشههای آن به دوران حکومت عبدالرحمنخان بازمیگردد؛ زمانی که بخشهای وسیعی از زمینهای هزارهها پس از سرکوبهای خونین، در اختیار قبایل کوچنشین قرار گرفت.
در دو دهه گذشته نیز تقریباً همهساله در فصل کوچ، تنشهایی میان کوچیها و ساکنان محلی در استانهای میدانوردک، دایکندی و بامیان رخ داده است؛ تنشهایی که در برخی موارد به درگیریهای مسلحانه، آتشزدن خانهها، کشته و زخمیشدن غیرنظامیان و آوارگی خانوادهها منجر شده است.
ساکنین مناطق هزارهنشین میگویند در بسیاری از این موارد، حکومتهای وقت و اکنون طالبان، عملاً جانب کوچیها را گرفتهاند و شکایتهای مردم محلی یا نادیده گرفته شده یا بدون نتیجه باقی مانده است.
انتقادها از عملکرد طالبان
با بازگشت طالبان به قدرت در سال ۱۴۰۰، انتظار میرفت این گروه برای جلوگیری از تکرار بحرانهای فصلی میان کوچیها و دهنشینان، راهحلی پایدار ارائه کند؛ اما اکنون با گذشت بیش از چهار سال، بسیاری از فعالان اجتماعی و سیاسی معتقدند طالبان نهتنها در حل این بحران ناکام بودهاند، بلکه در موارد متعددی متهم به حمایت از کوچیها شدهاند.
منابع محلی میگویند در برخی مناطق، نیروهای طالبان هنگام اعتراض کشاورزان هزاره، به جای جلوگیری از تخریب زمینها، معترضان را تحت فشار قرار دادهاند تا مانع عبور کوچیها نشوند.
این وضعیت در حالی ادامه دارد که در ماههای اخیر، نگرانیها درباره افزایش فشارهای مذهبی و اجتماعی بر شیعیان افغانستان نیز شدت گرفته است. پیشتر نیز گزارشهایی از محدودیت بر اجرای برخی مناسک فقه جعفری، احضار و تهدید روحانیون شیعه و مداخله در امور مذهبی شیعیان منتشر شده بود؛ موضوعی که واکنش چهرههای سیاسی و مذهبی شیعه، از جمله محمد محقق و شماری از علمای افغانستان را در پی داشت.
نگرانی از «تغییر بافت جمعیتی» در مناطق شیعهنشین
شماری از فعالان مدنی و کارشناسان مسائل افغانستان بر این باورند که تداوم حضور بدون ضابطه کوچیها در مناطق هزارهنشین، در کنار فشارهای مذهبی و اقتصادی، میتواند بخشی از یک روند گستردهتر برای تضعیف موقعیت اجتماعی و جمعیتی شیعیان افغانستان باشد.
به باور آنان، تخریب زمینهای کشاورزی، ناامنشدن روستاها، افزایش مهاجرت اجباری و نبود حمایت حقوقی از مردم محلی، در نهایت میتواند به تغییر تدریجی بافت جمعیتی مناطق مرکزی افغانستان منجر شود.
در همین حال، ساکنان استان میدانوردک افغانستان و مناطق مرکزی از طالبان خواستهاند بهجای برخوردهای مقطعی و نمایشی، بهصورت جدی مانع ورود گلههای حیوانات به زمینهای زراعتی شوند و از حقوق کشاورزان و ساکنان بومی حفاظت کنند.
با این حال، تا لحظه تنظیم این گزارش، مقامهای طالبان درباره تازهترین تنشها در میدانوردک واکنشی رسمی منتشر نکردهاند.
................
پایان پیام/
نظر شما