۲۸ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۵:۵۸
شیوه‌های انتقام از قاتلان «قائد شهید»؛ بخش دوم: جنایتی بی‌نظیر در طول تاریخ اسلام

بررسی تفاوت میان کینه‌جویی و انتقام‌خواهی در اندیشه‌های قرآنی و شیعی، می‌تواند سرآغازی بر تبیین دقیق مقوله انتقام باشد. موضوع انتقام، در تمامی مراحل اجرایی خود، بر پایه باورهای دینی و احکام شرعی استوار است، برخلاف کینه‌جویی که غالبا براساس امیال فردی یا گروهی استقرار یافته است. با این دیدگاه روشن می‌شود که در موضوع انتقام، چون شخص به اذن‌الله و در محدوده تعیین‌شده توسط احکام صادر شده از سوی خدا، وظایف خود را انجام می‌دهد یک مجاهد فی سبیل‌الله است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ در بخش اول این نوشته، موضوع انتقام در آیات قرآنی و منابع شیعی مورد بررسی قرار گرفت و «جایگاه الهی انتقام» و تفاوت آن با کینه‌جویی شخصی یا گروهی بیان شد. همچنین تبیین شد که در نگاه الهی به موضوع انتقام، شخص یا گروه انتقام‌گیرنده، به اذن‌الله و با توجه به موازین شرعی و فقهی، به عنوان ابزارهای اجرای احکام خداوند، عامل چشاندن بخشی از «سزای اعمال» مجرمان در دنیا خواهند بود تا این افراد، پس از انجام انتقام و کشته شدن توسط مؤمنان، آماده دریافت سزای کامل اعمال خویش در محضر خداوند شوند. بدین‌ترتیب، انتقام یک عمل مقدس شرعی شمرده می‌شود و هر کسی که عامل این امر مقدس باشد یا نقشی در اجرای بخشی از مراحل این انتقام داشته باشد، به عنوان یک مجاهد فی‌سبیل‌الله شناخته می‌شود.

شهادت آیت‌الله العظمی سید علی خامنه‌ای، به دلایل مختلف، از وقایع بی‌نظیر و منحصربه‌فرد دشمنان در طول تاریخ اسلام، تاریخ تشیع و تاریخ ایران بوده است. اگرچه در طول تاریخ اسلام، عالمان برجسته‌ای به شهادت رسیده‌اند و تاریخ تشیع نیز صدها مرجع تقلید و فقیه شهید، مانند شهید اول، محقق کرکی، شهید ثانی، سید نورالله شوشتری، شهید ثالث، شیخ فضل‌الله نوری، شهدای فقیه خاندان صدر و حکیم را در تاریخ خود دارد و اگرچه نمی‌توان نقش یهودیان منحرف یا یهودیان به ظاهر مسلمان را در شهادت برخی از این فقیهان شهید نادیده گرفت، اما این برای نخستین بار در طول تاریخ اسلام و تشیع است که یک عالم برجسته اسلامی و یک مرجع تقلید نامدار شیعی، به شکل مستقیم توسط «یهودیان» به شهادت می‌رسد و افرادی از دشمنان یهودی مسئولیت این اقدام را بر عهده می‌گیرند.

نویسنده این سطور، در طول تحقیقات خود، حتی یک نمونه مشابه از به شهادت رساندن امام معصوم(ع)، یک عالم برجسته اسلامی و یک مرجع تقلید را که یهودیان منحرف عامل مستقیم آن باشند، در طول تاریخ نیافته است. بنابراین، این جنایت را باید اقدامی بی‌سابقه در طول تاریخ اسلام دانست که برای نخستین بار صورت گرفته است.

از سوی دیگر، براساس موازین شرعی و فقهی، «مهدورالدم» و واجب‌القتل بودن یک شخص به دلایل مختلف، مانند ارتداد، کفرگویی، زنای محصنه، قتل یا به شهادت رساندن یک نفر، حتی با فتوای یک نفر از فقهای شیعه، قابل اجراست و اگر یک مرجع تقلید چنین فتوایی صادر کند، بر همه مقلدان آن مرجع واجب شرعی است که این فتوا را اجرا کنند.

حال اگر گروهی از مراجع تقلید و تعداد زیادی از فقها به قتل این شخص فتوا بدهند، باید گفت که قتل این شخص یا تهیه کردن ابزار لازم و یا آماده کردن مقدمات برای قتل وی، یک واجب شرعی بر همه شیعیان در هر نقطه از جهان است و هر کس با توجه به این فتوا، باید با افزودن به توانایی‌ها، توسعه دادن ظرفیت‌ها یا آماده کردن ذهن و قلب خویش، یا خود عامل این انتقام شود یا مقدمات گرفتن این انتقام را برای هر شخص دیگری که امکان انجام آن را دارد، فراهم کند.

در بخش بعدی این نوشته، ابعاد مختلف انتقام از «قاتلان قائد شهید» بررسی می‌شود.

سید علی‌اصغر حسینی/ ابنا

...................

پایان

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha