خبرگزاری بین المللی اهل بیت علیهم السلام _ ابنا: امروز، نفسهای تهران در گرگ و میش تیرماه، ملتهبتر از همیشه است؛ نه از حرارت خورشید، که از شوق بدرقهی پیکر پاک شهیدی که جان خود را در راه این ملت نهاد. کوچهها و میدانها، خود را برای میزبانی از جمعیتی مهیا میکنند که نه عددش را میتوان محدود کرد و نه عشقش را در قالب آمار گنجاند. بله، سختی هست، گرما هست، کمبود امکانات هست؛ اما آیا این اولین بار است که امت حسینی در اوج ناملایمات، حماسه میآفریند؟
در این میان، اما غوغایی دیگر نیز به گوش میرسد؛ غوغای رسانههای صهیونیستی و معاند که سعی دارند با موجسازیهای پی در پی، این حماسه را کمرنگ کنند. آنها با زرنگی تمام، بر روی نقاط ضعف احتمالی ذرهبینی میکنند تا شاید ترس و دودلی را در دل مردم نهادینه کنند. جالب اینجاست که رفتار این رسانهها، دقیقاً مرا به یاد مفهومی آشنا در تاریخ حدیث و تفسیر میاندازد: «اسرائیلیات».
برای مخاطبان آشنا با علوم دینی، «اسرائیلیات» به دستهای از روایات و داستانهایی گفته میشود که ریشه در منابع اهل کتاب (یهود و نصارا) داشت و بدون سند معتبر و غالباً بر پایهی وهم و توهم و افسانههای کهن، به بدنهی فرهنگ اسلامی راه یافت. ویژگی بارز این روایات، سستی بنا، بیاساس بودن و تناقض آشکار با حقایق قطعی بود. علمای بزرگ ما، از شیخ صدوق و شیخ طوسی تا علمای اهل سنت از ابنتیمیه تا ابنکثیر، این روایات را به چالش کشیدند و بر عدم اعتبار ذاتی آنها پای فشردند؛ چراکه این سخنان، نه از قرآن نشأت گرفته بود و نه سنت نبوی، بلکه زائیدهی ذهن بیمار یا دستهای تحریفگری بود که قصد انحراف فکری امت را داشتند.
امروز، اما با شکلِ جدیدی از این «اسرائیلیات» روبرو هستیم؛ «اسرائیلیات رسانهای»! آنچه رسانههای صهیونیستی این روزها علیه تشییع پرشکوه رهبر شهید ما منتشر میکنند، چیزی جز همان روایتهای موهون و بیاساس نیست؛ با این تفاوت که به جای اوراق کهن، از بستر شبکههای اجتماعی و خبرگزاریهای دروغپراکن استفاده میکنند.
دقت کنید! آنها با چه ظرافتی تلاش میکنند «امکان کم» را به «ناامیدی» تبدیل کنند و «گرمای هوا» را به «دلیل قانعکنندهای برای خانهنشینی»! این دقیقاً همان روش «اسرائیلیات» قدیم است: ساختن روایت بر پایهی توهمات، برای ترساندن مؤمنان از مسیر حق.
اما مگر ما ملتی نیستیم که در اربعین حسینی، با کمترین امکانات در بیابانهای عراق، عظیمترین همایش بشری را برگزار میکنیم؟ مگر مسیر نجف تا کربلا، گرمتر از خیابانهای تهران نیست؟ مگر خادمان حضرت سیدالشهدا (ع) با نان خشک و مشک آب، عاشقانهترین صحنههای تاریخ را خلق نکردهاند؟
رهبر شهید ما و یاران باوفایش، پیرو جد بزرگوارشان سیدالشهدا (ع) بودند و به همین سبب، تشییع ایشان نیز باید همچون حماسهی کربلا، پرشور و بینظیر باشد. ایشان نیز چون جدش با شقیترین شقیهای عالم (صهیونیستهای جنایتکار) درگیر بودند و به فیض شهادت نائل آمدند؛ پس بدرقهی ایشان، تکلیفی حسینی و میثاقی الهی است.
پس ما به عنوان امتی که در مکتب عاشورا درس «هیهات منا الذله» آموختهایم، این «اسرائیلیات» رسانهای را قاطعانه تکذیب میکنیم و در برابر این روایتهای واهی میایستیم. همانگونه که در علوم حدیث، هر روایتی که با عقل سلیم و نص محکم در تضاد باشد، «مردود» و «موضوع» اعلام میشود، ما نیز این فضاسازیهای مسموم را مردود میدانیم.
به دشمنان قسمخوردهی انقلاب میگوییم: توهمات شما، نه تنها عزم ما را سست نمیکند، بلکه بر شکوه حضورمان میافزاید. هر چه بیشتر تلاش کنید تا جمعیت را کم جلوه دهید، خیابانها را سیلآساتر از پیش پر خواهیم کرد.
ای مردم شهیدپرور ایران! گرما را بهانه نکنید که عشق، از آتش داغتر است. کمبودها را دستاویز قرار ندهید که در مکتب اربعین، «امکان» را «خودِ خودِ خدا» برای مشتاقان فراهم میکند. دست در دست هم میدهیم و با شکستن طومار اسرائیلیات رسانهای، حماسهای ماندگار در تاریخ ثبت میکنیم. پیکر پاک این نفسهای زکیه را در آغوش میکشیم و به دشمن ثابت میکنیم که ما، ملت «لَا تَخَافُ وَلَا تَحْزَنُ» هستیم.
اللهم اجعلنا من الانصار الحسینیین فی هذا الیوم الموعود.
زهرا صالحی فر، کارشناس ارشد قرآن و حدیث، دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت رسانه دانشگاه باقرالعلوم.
نظر شما