به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ بریت دیورو، مورخ و تحلیلگر مسائل نظامی و اقتصادی، در تحلیلی با انتقاد از عملکرد دولت دونالد ترامپ نوشت که اگرچه جنگ با ایران و بحران تنگه هرمز هنوز به پایان نرسیده، اما برخی تحلیلگران آمریکایی به سرعت به دنبال استخراج درسهایی از این جنگ رفتهاند.
به گفته او، کمبود مهمات دقیق و موشکهای رهگیر، آمادگی ناکافی برای مقابله با پهپادهای ارزانقیمت، اختلال در حملونقل نفت و کمبود مینروبها از جمله ضعفهای عملیاتی آمریکا بودهاند، اما این مشکلات علت اصلی شکست راهبردی واشنگتن محسوب نمیشوند.
وی تأکید کرد حتی اگر آمریکا پیش از آغاز جنگ ذخایر مهمات بیشتری فراهم میکرد و برای اختلال در بازار نفت آمادهتر بود، بعید بود بتواند با ادامه چند ماهه بمباران یا محاصره به اهداف اولیه خود دست یابد.
به نوشته این تحلیل، دولت ترامپ از ارتش آمریکا انتظار داشت بدون عملیات زمینی، نظام ایران را تغییر دهد، توان موشکی و پهپادی آن را از بین ببرد و تغییرات اساسی در سیاست هستهای و منطقهای تهران ایجاد کند؛ اهدافی که از نظر نویسنده اساساً فراتر از توان یک کارزار صرفاً هوایی بود.
این تحلیلگر با اشاره به نمونههای تاریخی، یادآور شد که بمباران گسترده لندن در جنگ جهانی دوم نهتنها اراده مردم بریتانیا را درهم نشکست، بلکه مقاومت آنان را تقویت کرد. همچنین میلیونها تن بمب در آلمان و حدود هشت میلیون تن بمب در ویتنام نتوانستند به تنهایی حکومتهای مورد نظر آمریکا را سرنگون کنند.
به باور او، تجربه جنگهای مختلف نشان داده است که سرنگونی یک نظام سیاسی یا نابودی کامل توان موشکی متحرک و پنهانشده، صرفاً از طریق حملات هوایی بسیار دشوار است و در بسیاری موارد به حضور نیروهای زمینی نیاز دارد.
دیورو همچنین معتقد است مشکل دیگری که واشنگتن با آن مواجه شد، ناتوانی در ایجاد یک سپر دفاع موشکی و پهپادی تقریباً کامل در سراسر منطقه بود. موشکها و پهپادهای ارزانتر و سریعتر از سامانههای رهگیر تولید میشوند و همین مسئله میتواند ظرفیت دفاعی آمریکا و متحدانش را تحت فشار قرار دهد.
او تأکید کرد که ارتش آمریکا همچنان از توانمندیهای فنی و نظامی بسیار بالایی برخوردار است و حتی در این جنگ نیز برتری هوایی قابل توجهی نشان داده، اما برتری فناوری نمیتواند جایگزین یک راهبرد واقعبینانه شود.
در پایان، نویسنده مسئولیت اصلی این شکست را متوجه کاخ سفید و شخص ترامپ دانست و عملکرد وزیر دفاع آمریکا، پیت هگست، را نیز بهشدت مورد انتقاد قرار داد. او مدعی شد که هگست به جای ارائه ارزیابی مستقل و هشدار درباره دشواری اهداف تعیینشده، حلقهای از وفاداران را در ساختار نظامی تقویت کرده است.
این تحلیل در نهایت مسئولیت را متوجه رأیدهندگان آمریکایی نیز میکند و میپرسد آیا انتخاب رئیسجمهوری که اهداف غیرواقعبینانهای برای قدرتمندترین ارتش جهان تعیین میکند، میتواند تبعاتی مانند افزایش قیمت نفت، فرسایش منابع آمریکا و پیامدهای راهبردی گستردهتر برای این کشور داشته باشد؟
...........
پایان پیام
نظر شما