به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ جنگی که «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا و «بنیامین نتانیاهو» نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، هشت ماه پیش علیه ایران آغاز کردند، نتوانست نتایج مورد نظر آنها را محقق کند. نظام جمهوری اسلامی ایران همچنان قدرت را در دست دارد، هیچ تعهدی درباره برنامه هسته‌ای خود نداده و موشک‌ها و پهپادهای ایران همچنان قادرند نیروهای آمریکایی و متحدان واشنگتن در منطقه را تهدید کنند.
در روزهای پایانی کارزار انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و هم‌زمان با افزایش نارضایتی رأی‌دهندگان از بالا رفتن قیمت انرژی و کالاها در نتیجه جنگ، ترامپ و نتانیاهو بار دیگر ایران را به حمله هوایی تهدید کرده‌اند. با این حال، فرماندهان نظامی پیشین آمریکا و کارشناسان دفاعی هشدار می‌دهند که هرگونه کارزار نظامی جدید آسان نخواهد بود و ممکن است زمینه‌ساز تشدید تنش‌های منطقه‌ای شود. تنش‌هایی که مهار آنها دشوار خواهد بود.
روزنامه انگلیسی «فایننشال تایمز» به نقل از «مارک اسپر» وزیر دفاع پیشین آمریکا، نوشت که دولت واشنگتن باید اهداف مشخصی برای مرحله آینده تعیین کند و به‌جای اکتفا به تهدیدهای نظامی، راهبردی قابل اتکا برای دستیابی به این اهداف تدوین کند.
گزینه‌های نظامی پیش روی آمریکا؛ از حملات محدود تا عملیات گسترده
گزینه‌های مطرح‌شده برای اقدام نظامی جدید علیه ایران از عملیات‌های محدود تا حملات گسترده و فراگیر را شامل می‌شود.
«جوزف فوتل» فرمانده پیشین فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا (سنتکام)، می‌گوید یکی از گزینه‌هایی که تنش کمتری به دنبال خواهد داشت، گسترش حملات دریایی از طریق هدف قرار دادن رادارهای ساحلی، سکوهای پرتاب موشک‌های ضدکشتی، مواضع پهپادی و پایگاه‌های قایق‌های کوچک است.
هدف از این اقدام، محدود کردن توانایی ایران برای تهدید تردد کشتی‌های تجاری در تنگه هرمز خواهد بود.
.
.
با این حال، این گزینه با وجود آنکه در مقایسه با سایر گزینه‌ها خطر کمتری دارد، تضمینی برای از بین بردن تهدید ایران ایجاد نمی‌کند. زیرا تهران می‌تواند بسیاری از این قابلیت‌ها را در مدت‌زمانی کوتاه بازسازی کند.
گزینه دوم، حمله مجدد به تأسیسات مرتبط با برنامه هسته‌ای ایران به‌ویژه سایت «کوه کلنگ» است. تأسیساتی زیرزمینی که در عملیات‌های قبلی هدف حمله قرار نگرفته‌اند.
دشواری استفاده از «مادر همه بمب‌ها» علیه تأسیسات ایران
ترامپ پیش‌تر تهدید کرده بود که از قدرتمندترین بمب غیرهسته‌ای زرادخانه آمریکا موسوم به «مادر همه بمب‌ها» علیه این تأسیسات استفاده خواهد کرد. با این حال، استفاده از این بمب با دشواری‌های نظامی روبه‌رو است؛ زیرا این سلاح با هواپیمای ترابری کندرو از نوع «سی-۱۳۰» حمل می‌شود و همین مسئله، رسیدن آن به عمق خاک ایران را با خطرات جدی مواجه می‌کند.
«دیوید آلبرایت» کارشناس هسته‌ای و رئیس مؤسسه علوم و امنیت بین‌المللی در واشنگتن، معتقد است که آمریکا و رژیم صهیونیستی ممکن است اکنون اطلاعات کمتری درباره وضعیت برنامه هسته‌ای ایران نسبت به اطلاعاتی که در سال ۲۰۲۵ میلادی در اختیار داشتند، داشته باشند. با این حال، او احتمال می‌دهد تأسیسات و افرادی وجود داشته باشند که جزئیات مربوط به آنها هنوز به‌صورت علنی افشا نشده است.
گسترده‌ترین گزینه نظامی می‌تواند شامل کارزار بمبارانی چندروزه باشد که تأسیسات هسته‌ای، مواضع موشکی و پهپادی و همچنین احتمال ترور فرماندهان سپاه پاسداران را در بر بگیرد. این حملات ممکن است زیرساخت‌های غیرنظامی از جمله کارخانه‌ها، پالایشگاه‌های نفت و نیروگاه‌های برق را نیز هدف قرار دهند.
به نوشته فایننشال تایمز، رژیم صهیونیستی ماه گذشته کارزاری از این نوع را آماده کرده بود، اما به دلیل مخالفت ترامپ آن را اجرا نکرد. در همین حال، مقام‌های رژیم صهیونیستی فهرست به‌روزشده‌ای از اهداف ایرانی را در اختیار «پیت هگست» وزیر دفاع آمریکا، قرار داده‌اند که به گفته آنها، بر اساس اطلاعات جدید اطلاعاتی تهیه شده است.
سرنگونی نظام ایران؛ هدفی دور از دسترس حملات هوایی
فرمانده پیشین سنتکام معتقد است هدف از گسترش دامنه حملات، افزایش فشار بر نظام جمهوری اسلامی ایران برای وادار کردن آن به پذیرش خواسته‌های آمریکاست.
با این حال، سرنگونی نظام جمهوری اسلامی ایران صرفاً از طریق حملات هوایی، هدفی دور از دسترس به نظر می‌رسد. «جاناتان شانزر» پژوهشگر بنیاد «دفاع از دموکراسی‌ها» می‌گوید نظام جمهوری اسلامی ایران با وجود فشارهای اقتصادی و نظامی که متحمل شده، توانایی قابل‌توجهی برای مقاومت و حفظ خود نشان داده است.
در مقابل، تهران هشدار داده است که هرگونه حمله جدید با پاسخی بی‌سابقه روبه‌رو خواهد شد. پاسخی که ممکن است شامل هدف قرار دادن پایگاه‌های آمریکا در منطقه و اروپا، تأسیسات حیاتی، کابل‌های ارتباطی زیردریایی و مراکز داده باشد.
ایران همچنین ممکن است از موشک‌ها و پهپادهای خود استفاده کند یا متحدانش در عراق و یمن را به گسترش حملات علیه منافع آمریکا و خطوط کشتیرانی در دریای سرخ سوق دهد.
با این حال، بزرگ‌ترین خطر در احتمال گسترش رویارویی به تأسیسات انرژی کشورهای حوزه خلیج فارس نهفته است.
«دانی سیترینوویچ» کارشناس مسائل ایران در مؤسسه مطالعات امنیت ملی رژیم صهیونیستی، هشدار می‌دهد که هدف قرار دادن زیرساخت‌های ایران ماهیت جنگ را تغییر خواهد داد و احتمال پاسخ متقابل تهران علیه تأسیسات مشابه در کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس را افزایش می‌دهد. اقدامی که می‌تواند بحران جهانی انرژی را تشدید و قیمت سوخت را افزایش دهد.
کاهش ذخایر مهمات آمریکا و خطر گسترش جنگ
محدودیت‌های پیش روی واشنگتن تنها به خطر پاسخ ایران محدود نمی‌شود. آمریکا با مشکل کاهش ذخایر موشکی و مهماتی خود به‌ویژه موشک‌های رهگیر مورد استفاده برای مقابله با حملات ایران، نیز روبه‌رو است.
گزارش مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی نشان می‌دهد ذخایر موشک‌های رهگیر «پاتریوت» آمریکا به کمتر از هزار فروند کاهش یافته است. در حالی که پیش از جنگ علیه ایران، این ذخایر ۲۳۳۰ فروند بود. همچنین موجودی موشک‌های پیشرفته‌تر «تاد» به کمتر از ۲۸۰ فروند رسیده، در حالی که این رقم پیش‌تر ۴۵۲ فروند بود.
«مارک کانسیان» یکی از تهیه‌کنندگان این گزارش، می‌گوید جبران مهمات تهاجمی مصرف‌شده، از جمله موشک‌های «تاماهاک»، ممکن است بین یک تا پنج سال زمان ببرد. این مسئله در شرایطی نگرانی پنتاگون را افزایش داده است که آمریکا باید توان نظامی کافی برای هرگونه رویارویی احتمالی با چین را نیز حفظ کند.
«جیسون کرو» عضو دموکرات کنگره آمریکا، افسر نظامی پیشین و عضو کمیته اطلاعات مجلس نمایندگان، معتقد است این تصور که تشدید بیشتر اقدامات نظامی می‌تواند به رویارویی با ایران پایان دهد، یک اشتباه راهبردی است و تجربه طولانی آمریکا در عراق و افغانستان را به یاد می‌آورد.
جنگی فراتر از حملات هوایی؛ پیامدهایی برای امنیت خلیج فارس و بازار انرژی
در مجموع، هرگونه تشدید نظامی جدید ممکن است صرفاً دور دیگری از حملات هوایی نباشد، بلکه به رویارویی گسترده‌تری تبدیل شود که پیامدهای آن امنیت خلیج فارس، بازارهای انرژی و پایگاه‌های نظامی آمریکا را تحت تأثیر قرار دهد.
در عین حال، هیچ تضمینی وجود ندارد که افزایش شدت بمباران‌ها بتواند رفتار نظام جمهوری اسلامی ایران را تغییر دهد یا به سرنگونی آن منجر شود.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما