نشریه آتلانتیک (The Atlantic) در گزارشی، سیاستهای دونالد ترامپ در قبال ایران را نشانهای از شکست راهبردی و سردرگمی سیاسی توصیف کرده و نوشته است رئیسجمهور آمریکا در نهایت «فقط خودش را فریب داد!»
این گزارش با اشاره به حملات مشترک آمریکا و رژیم اسرائیل علیه برنامه هستهای ایران در ژوئن ۲۰۲۵ (جنگ۱۲روزه) مینویسد ترامپ در آن زمان میتوانست همان عملیات ۱۲ روزه را یک «پیروزی ناقص اما قابل قبول» معرفی کند؛ زیرا به گفتۀ آتلانتیک، این حملات آسیبهایی به برنامه هستهای ایران وارد کرد، هرچند میزان این خسارت همچنان محل اختلاف است. نویسنده معتقد است اگر ترامپ همانجا متوقف میشد، میتوانست دستکم بخشی از اهداف خود را محققشده نشان دهد.
بازگشت به جنگ بدون هدف روشن
آتلانتیک در ادامه مینویسد یکی از جنبههای عجیب جنگ جدید علیه ایران این بود که خود ترامپ نیز ظاهراً درک روشنی از علت بازگشت به درگیری نداشت. به نوشته این نشریه، ترامپ بارها ادعا کرده بود که مانع دستیابی ایران به سلاح هستهای شده و حتی در ماه اوت نیز این ادعا را تکرار کرده بود. نویسنده سپس این پرسش را مطرح میکند که اگر ترامپ واقعاً به این ادعا باور داشت، چرا دوباره جنگ را آغاز کرد؟
در ادامه گزارش آمده است اگر ادعای ترامپ درباره متوقف کردن برنامه هستهای ایران نادرست بوده، او میتوانست صرفاً حملات محدودی علیه تأسیسات هستهای انجام دهد، نه اینکه وارد جنگی گستردهتر شود. آتلانتیک نتیجه میگیرد که کاخ سفید هیچ توضیح منسجم و قانعکنندهای درباره ضرورت آغاز دوباره جنگ ارائه نکرد!
بیاعتنایی به مردم ایران
این نشریه آمریکایی همچنین تأکید میکند ترامپ هیچگاه نشانهای از توجه واقعی به دموکراسی یا حقوق بشر در ایران نشان نداده است. در گزارش آمده ترامپ در ژانویه خطاب به مردم ایران گفته بود «کمک در راه است»، اما عملیات نظامی زمانی آغاز شد که اغتشاشات عملا سرکوب و تمام شد!
آتلانتیک مینویسد ترامپ نه پیش از اغتشاشات، نه در جریان درگیریها و نه پس از آن، هیچ تلاش جدی برای حمایت یا همکاری با معترضان ایران انجام نداد. به نوشته این نشریه، او در طول عملیات نظامی نیز آشکارا نشان داد که همچنان به دنبال توافق با ساختار حاکم در ایران است، نه حمایت از تغییرات سیاسی مورد ادعای واشنگتن.
تناقض در روایت کاخ سفید
گزارش آتلانتیک در پایان، سیاست ترامپ را مجموعهای از تناقضها توصیف میکند؛ از یک سو ادعای نابودی توان هستهای ایران و از سوی دیگر آغاز جنگی تازه، و از یک سو ادعا و شعار حمایت از مردم ایران! نویسنده نتیجه میگیرد که رئیسجمهور آمریکا بدون راهبرد مشخص وارد جنگی شد که نه اهداف اعلامیاش را محقق کرد و نه توانست تصویری از یک پیروزی روشن ارائه دهد.
............
پایان پیام
نظر شما