به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ عاموس هارئیل، تحلیلگر نظامی روزنامه «هاآرتص»، مینویسد رسانههای اسرائیلی با انتشار تصویر برافراشته شدن پرچمها و نشان تیپ گولانی بر فراز قلعه الشقیف در جنوب لبنان، عملاً بحث ضروری درباره وضعیت جنگ را سرکوب کردند و بهجای پرسش از راهبرد «مشکوک» در شمال، موجی از نوستالژی درباره «بازگشت به مکانهای تاریخی» ساختند. او میگوید در این فضا، کمتر کسی درباره نبود پاسخ تاکتیکی به تهدید پهپادهای انفجاریِ متکی به فیبر نوری—که به ادعای او حزبالله روزانه دهها فروند از آنها به کار میگیرد—یا درباره هزینهها و درسهای گذشته سؤال میکند.
هارئیل یادآوری میکند بسیاری از مخاطبان امروز تجربه سال ۱۹۸۲ را ندارند؛ زمانی که واحد شناسایی گولانی قلعه را اشغال کرد و شش نیروی آن، از جمله فرماندهشان «گونی هرنینگ»، کشته شدند. او همچنین به دهه ۱۹۹۰ اشاره میکند که در آن، بمبهای کنار جادهای حزبالله به کاروانهای ارتش اسرائیل در «کمربند امنیتی» تلفات سنگین وارد میکرد. از نگاه او، برخی وزیران، نمایندگان کنست و روزنامهنگاران طوری از قلعه سخن گفتند که گویی تصرف یک دژ قدیمی میتواند مشکل حزبالله را برای همیشه حل کند.
به نوشته هارئیل، این هیجان رسانهای بر واقعیت تلخ کنونی سرپوش میگذارد؛ واقعیتی که در آن انگیزههای ایدئولوژیک پنهان (از جمله تصور بخشی از راست حریدی-ملیگرا درباره شهرکسازی و کنترل دائمی جنوب لبنان)، تنگنای سیاسی دولت در آستانه انتخابات برای توضیح وضعیت شهرکهای شمال، و نیز موقعیت دشوار ارتش در میدان، به هم گره خورده است. او میافزاید بنیامین نتانیاهو روایت غالب را هدایت میکند: از بازدید تبلیغاتی از مقر لشکر ۳۶ در مرز لبنان و گرفتن عکس با سربازان تا ادعای «عملیات در بیروت و بقاع»؛ در حالی که هارئیل میگوید دونالد ترامپ محدودیتهای سختی بر حملات هوایی اسرائیل در بیروت اعمال میکند.
هارئیل همچنین مینویسد مقامهای اسرائیلی بیشتر بر «دستاوردها» تأکید میکنند تا «هزینهها». او در این چارچوب به کشته شدن «میخائیل تیوکین» از واحد شناسایی تیپ گفعاتی در همان منطقه اشاره میکند و مینویسد در آمارهای رسمی، از ۱۳ کشته اسرائیلی پس از اعلام آتشبسِ آمریکاییِ اجرا نشده در لبنان طی حدود یک ماه، و نیز بیش از ۲۰۰۰ کشته اسرائیلی از آغاز جنگ ۷ اکتبر ۲۰۲۳ سخن رفته است.
در ارزیابی این تحلیلگر، جنگ کنونی با گذشته متفاوت است: حزبالله بهگفته او از شکل «ارتش منظم» فاصله گرفته و به الگوی چریکی بازگشته، زنجیره فرماندهی را پراکنده کرده و اختیار بیشتری به فرماندهان میدانی داده تا با یافتن نقاط ضعف، هرچه نفوذ ارتش اسرائیل در خاک لبنان عمیقتر میشود، تلفات بگیرد. او نتیجه میگیرد عملیات زمینی و تهاجمی اسرائیل نه تهدید پهپادهای انفجاری را از بین میبرد و نه احتمالاً شلیک موشکها را متوقف میکند؛ شلیکهایی که به نوشته او دامنهشان بهتدریج تا عکا، کرمیئیل و صفد گسترش یافته است. هارئیل در پایان میپرسد آیا نتانیاهو میخواهد از احتمال پایان جنگ با ایران برای رسیدن به تسویه در جبهه لبنان استفاده کند یا قصد دارد درگیری با حزبالله را تا انتخابات ادامه دهد؛ پرسشی که به گفته او فعلاً پاسخی روشن ندارد.
..........
پایان پیام
نظر شما