به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ در هفتههای اخیر، ترکیه بهتدریج جایگاه متفاوتی در ادبیات سیاسی و امنیتی اسرائیل پیدا کرده و برخی محافل این کشور از «ترکیه بهعنوان ایران جدید» سخن گفتهاند. گسترش حضور ترکیه در سوریه، روابط آنکارا با جریانهای اسلامگرا، توسعه توانمندیهای نظامی بهویژه در حوزه پهپادها و افزایش نفوذ این کشور در مدیترانه و شرق آفریقا، از جمله عواملی است که نگرانیهایی را در تلآویو ایجاد کرده است.
این تنش پس از حمله هوایی اسرائیل به فرودگاه نظامی ابوالظهور در شمال غرب سوریه در ۱۸ اوت و انجام هشت حمله هوایی تشدید شد؛ حملهای که اسرائیل آن را با ادعای جلوگیری از استقرار نظامی ترکیه توجیه کرد، اما آنکارا حضور نیروهای خود در این پایگاه را رد کرد.
در همین حال، برخی مواضع آمریکا نیز نشاندهنده نگرانی واشنگتن از تشدید تنش میان دو طرف است.
تام باراک، فرستاده ویژه آمریکا در امور سوریه و عراق، اطلاعات مورد استناد اسرائیل برای حمله به ابوالظهور را نادرست خواند و احتمال داد که این حمله با هدف تحریک ترکیه انجام شده باشد.
از سوی دیگر، بنیامین نتانیاهو و شماری از مقامهای اسرائیلی با تشدید مواضع خود، حضور نظامی ترکیه در سوریه را تهدیدی علیه امنیت اسرائیل توصیف کردهاند. همزمان، برخی مخالفان نتانیاهو و محافل امنیتی اسرائیل نسبت به تبدیل ترکیه به یک دشمن رسمی هشدار داده و آن را اقدامی پرخطر و غیرضروری دانستهاند.
یکی از ابعاد مهم این تنش، ارتباط آن با فضای سیاسی داخلی اسرائیل عنوان شده است. بر اساس تحلیل مطرحشده در این گزارش، نزدیک شدن انتخابات کنست و کاهش محبوبیت حزب لیکود میتواند نتانیاهو را به برجسته کردن یک تهدید خارجی تازه ترغیب کند.
در این میان، مقامهای ترکیه نیز رویکرد دولت نتانیاهو در معرفی آنکارا بهعنوان تهدید جدید را اقدامی انتخاباتی و تلاشی برای کسب امتیاز سیاسی داخلی ارزیابی کردهاند. با این حال، همزمان با افزایش لحن تهدیدآمیز، گزارشهایی از وجود کانالهای ارتباطی محرمانه میان دو طرف برای جلوگیری از برخورد مستقیم منتشر شده است؛ موضوعی که نشان میدهد تلآویو نیز نسبت به پیامدهای تبدیل رقابت با ترکیه به دشمنی آشکار آگاه است.
ترکیه برخلاف بسیاری از رقبای منطقهای اسرائیل، عضو ناتو و دارای جایگاه راهبردی مهم برای آمریکا است و روابط گستردهای با قدرتهای مختلف از جمله روسیه و ایران دارد؛ ازاینرو، تبدیل رقابت میان آنکارا و تلآویو به یک رویارویی مستقیم میتواند پیامدهای گستردهای برای منطقه داشته باشد.
در نهایت، به نظر میرسد اسرائیل میان دو رویکرد در نوسان است: از یک سو، استفاده سیاسی و امنیتی از تهدید ترکیه و از سوی دیگر، نگرانی از اینکه تشدید این روند، رقیب منطقهای را به دشمنی واقعی تبدیل کند.
بر همین اساس، پرسش اصلی این است که آیا محاسبات امنیتی و عقلانی در تلآویو بر ملاحظات انتخاباتی غلبه خواهد کرد یا روند «دشمنسازی» میتواند منطقه را به سمت یک رویارویی جدید سوق دهد.
...............
پایان پیام
نظر شما