خروج سوریه از فهرست تروریسم آمریکا؛ امتیازی در مسیر نزدیکی دمشق به تل‌آویو

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ آمریکا پس از حدود ۴۷ سال نام سوریه را از فهرست «کشورهای حامی تروریسم» حذف کرد.

واشنگتن علاوه بر حذف سوریه از این فهرست، «جبهه النصره» را نیز از فهرست سازمان‌های تروریستی خارج و تحریم‌های مربوط به شماری از شخصیت‌های وابسته به این گروه را لغو کرد؛ هرچند برخی افراد همچنان در فهرست‌های تحریمی باقی ماندند.

این تصمیم در ادامه حمایت آمریکا از دولت انتقالی سوریه اتخاذ شده و می‌تواند آخرین گام مهم در مسیر لغو تحریم‌های گسترده اعمال‌شده علیه دمشق باشد.

این اقدام در شرایطی اعلام شد که روند تفاهم‌های امنیتی میان سوریه و رژیم صهیونیستی در حال پیشرفت است. اندکی پیش از اعلام تصمیم آمریکا، اسعد الشیبانی، وزیر خارجه سوریه، با رومان گوفمن، رئیس موساد، دیدار کرده بود و دو طرف درباره ایجاد یک اتاق عملیات مشترک سوری ـ اسرائیلی با نظارت آمریکا به توافق رسیدند؛ اقدامی که در چارچوب مذاکرات برای دستیابی به توافق امنیتی و حرکت به سمت عادی‌سازی روابط ارزیابی شده است.

قرار گرفتن سوریه در فهرست کشورهای حامی تروریسم طی دهه‌های گذشته، مبنای حقوقی اعمال مجموعه‌ای از تحریم‌ها علیه دمشق و محدود شدن روابط اقتصادی و سرمایه‌گذاری در این کشور بود.

اکنون حذف این عنوان می‌تواند از نظر نظری مسیر تعامل سرمایه‌گذاران و ارتباط سوریه با نهادهای مالی بین‌المللی را هموار کند؛ به‌ویژه آنکه آمریکا پیش‌تر بخش قابل توجهی از تحریم‌ها، از جمله تحریم‌های قانون «سزار»، را لغو کرده بود.

با این حال، تجربه کشورهایی مانند سودان نشان می‌دهد رفع محدودیت‌های آمریکا لزوماً به معنای ورود فوری سرمایه یا آغاز سریع روند احیای اقتصادی نیست.

همزمانی این تصمیم با اعلام انحلال «قسد» و نهاد موسوم به «اداره خودگردان» نیز قابل توجه است؛ تحولی که می‌تواند به تمرکز بیشتر قدرت در دست دولت انتقالی سوریه منجر شود. در چنین شرایطی، دمشق تلاش دارد کنترل مناطق جنوبی از جمله سویدا را تقویت کند، در حالی که رژیم صهیونیستی با اقدامات نظامی و ایجاد مناطق نفوذ در جنوب سوریه به دنبال تثبیت جایگاه خود است.

در مجموع، حذف سوریه از فهرست حامیان تروریسم، پایان بخشی از انزوای حقوقی و اقتصادی دمشق محسوب می‌شود، اما همزمان نشان می‌دهد واشنگتن انتظار دارد دولت سوریه در چارچوب جدید منطقه‌ای، به‌ویژه در روابط با اسرائیل، ترکیه و لبنان، تعهدات سیاسی و امنیتی مشخصی را دنبال کند.

................

پایان پیام