به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ در آستانه انتخابات شهرداریهای فرانسه، نشانههایی از بیداری سیاسی در میان جوانان مسلمان و مهاجر در شهر «نیس» (Nice / نیس)، واقع در جنوب شرقی فرانسه، دیده میشود؛ تحول آرامی که میتواند معادلات سنتی قدرت در برخی محلههای حاشیهنشین این شهر را تحت تأثیر قرار دهد؛ الکساندر سیل، روزنامهنگار محلی، در مقالهای به این موضوع واکنش نشان داده است که در این بخش خبری به آن میپردازیم.
محله «لآریان» (L’Ariane / لآریان)، یکی از مناطق متراکم و محروم در شمالشرق نیس، سالهاست با فقر، بیکاری و بیتوجهی نهادهای شهری دستوپنجه نرم میکند. طبق گزارشهای محلی، بیش از یکچهارم جوانان ۱۶ تا ۲۵ ساله این محله نه در حال تحصیلاند و نه شغلی دارند؛ واقعیتی که شکاف عمیق اجتماعی در این شهر اروپایی را عیان میسازد.
بیداری سیاسی در سایه طردشدگی
امام جماعت یکی از نمازخانههای محلی، «عبیده بن سالم» (Obaïda Ben Salem)، از تغییر تدریجی نگاه نسل جوان مسلمان به سیاست سخن میگوید. به گفته او، جوانانی که سالها سیاست را بیفایده میدانستند، اکنون درباره قدرت محلی، خدمات عمومی و نمایندگی سیاسی پرسشهای جدیتری مطرح میکنند. او هشدار میدهد اگر حاکمان شهری به این مطالبات پاسخ ندهند، این بیداری ناپایدار خواهد بود.
انتخابات شهرداریهای فرانسه قرار است ۱۵ مارس برگزار شود؛ انتخاباتی که در نیس، تحت سیطره بیش از یک دهه مدیریت جریان راستگرا به رهبری «کریستیان استروزی» (Christian Estrosi)، اهمیت ویژهای یافته است. دوران زمامداری او با تشدید رویکردهای امنیتی، حاشیهرانی مناطق مهاجرنشین و حمایت آشکار از رژیم صهیونیستی، از جمله نصب پرچمهای اسرائیل بر ساختمان شهرداری در جریان جنگ غزه، همراه بوده است.
مسلمانان و سیاست؛ از انزوا تا کنش
«نعیم لاریف» (Naïm Laarif)، جوان ۲۶ ساله و ساکن لآریان، که از سال ۲۰۱۷ در همه انتخابات شرکت کرده، میگوید مسلمانان تنها به احزابی رأی میدهند که آنان را تحقیر و ابزار سیاسی نمیکنند. به گفته او، فشار و انگزنی مستمر علیه مسلمانان در رسانهها و سیاست فرانسه، بهجای انفعال، بخشی از جوانان را به مشارکت فعالتر سوق داده است.
در انتخابات شهرداری ۲۰۲۰، استروزی با مشارکت کمتر از ۳۰ درصدی رأیدهندگان، نزدیک به ۶۰ درصد آرا را به دست آورد. در این میان، حزب راست افراطی «اجتماع ملی» (Rassemblement National) به رهبری جریان نزدیک به مارین لوپن، اصلیترین رقیب اوست و جریان چپ، با وجود نارضایتی گسترده در محلات محروم، همچنان ضعیف باقی مانده است.
مطالبات ساده، پاسخهای غایب
ساکنان لآریان و محله «له مولن» (Les Moulins / له مولن)، مهمترین مطالبه خود را نه شعارهای سیاسی، بلکه توسعه حملونقل عمومی، بهویژه اتصال خط تراموا به مرکز شهر میدانند؛ وعدهای که بیش از ۲۵ سال است تکرار میشود اما هرگز محقق نشده است. آنان همچنین از نبود مسجد رسمی، جادههای فرسوده، کمبود فضای سبز و ضعف خدمات شهری گلایه دارند.
«محمد» یکی از ساکنان قدیمی منطقه، میگوید سیاستمداران تنها در ایام انتخابات ظاهر میشوند و پس از آن، محله دوباره به فراموشی سپرده میشود. به باور او، تأکید دائمی چهرههای سیاسی بر امنیت و مقابله با «تهدید مسلمانان»، عملاً واقعیت زندگی شهروندان مسلمان را انکار میکند.
فعالان اجتماعی مانند «ناول بومهدی» (Nawel Boumehdi) نیز بر نقش آموزش و حمایت اجتماعی تأکید دارند و میگویند تبعیض علیه زنان محجبه در بازار کار، مانعی جدی برای پیشرفت خانوادههای مسلمان در فرانسه است. با وجود فعالیت نهادهای مردمی، کمکهای دولتی همچنان حداقلی است.
............
پایان پیام
نظر شما