جرعه‌ای از نهج البلاغه ۴۱/ پرهیزکاران تلاوت‌کننده‌ی آیات قرآن هستند

خبرگزاری اهل‌بیت(ع) ابنا:

رهبر شهید انقلاب اسلامی در اولین روز سال گذشته در دیدار با هزاران نفر از قشرهای مختلف مردم، با اشاره به شکست دشمنان در دور کردن مردم از معنویات، ایام نخست امسال را متعلق به امیرالمؤمنین یعنی قله رفیع عدالت، تقوا و گذشت خواندند و گفتند: ملت ایران و ملت های مسلمان برای استفاده از درس‌های حضرت علی(ع) به عنوان برترین انسان‌ها بعد از پیامبر(ص)، به نهج‌البلاغه مراجعه کنند و فعالان عرصه فرهنگی به مطالعه و آموزش این کتاب عظیم توجه ویژه داشته باشند.

توصیه شهید حضرت آیت‌الله خامنه‌ای به توجه و استفاده بیشتر از نهج‌البلاغه در حالی صورت می‌گیرد که ایران و جهان اسلام خصوصا جوامع پیرو اهل‌بیت(ع) شرایط خطیر و حساسی را پشت سر می‌گذارنند.

با توجه به تأکیدات رهبر شهید، خبرگزاری ابنا امسال اهتمام ویژه‌ای به نشر آموزه‌های نهج البلاغه دارد. از این رو حجت الاسلام و المسلمین «محمد نمازی» استاد حوزه و پژوهشگر نهج‌البلاغه در سلسله ویدیوهایی به تشریح جایگاه و معارف نهج البلاغه می‌پردازد.

بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین.

ان‌شاءالله ادامه‌ی خطبه‌ی متقین را با هم می‌شنویم.

«أَمَّا اللَّیْلَ فَصَافُّونَ أَقْدَامَهُمْ» شب متقین چطوری است؟ متقین شب هم برای بندگی خدا ایستاده‌اند، یعنی بخشی از شب را استراحت می‌کنند و می‌خوابند. توصیه‌ی خداوند هم در قرآنش همین بوده است. «تَالِینَ لِأَجْزَاءِ الْقُرْآنِ یُرَتِّلُونَهَا تَرْتِیلًا» این‌ها در خلوت و آرامش شب تلاوت‌کننده‌ی آیات قرآن هستند و با ترتیل می‌خوانند. در روایت، ترتیل فقط یک نوعی از خواندن نیست، خواندنی همراه با فکر و توجه است و در واقع شمرده خواندن و عجله نداشتن است. چون بیشتر آن تذکرات مهم است و انسان با این آیات قرآن بیدار شود. «یُحَزِّنُونَ بِهِ أَنْفُسَهُمْ» این توضیح نحوه‌ی خواندن‌شان است، با این خواندن جان‌هایشان را محزون می‌کنند. «وَ یَسْتَثِیرُونَ بِهِ دَوَاءَ دَائِهِمْ» از این قرآن چه چیزهایی را درمی‌آورند؟ دوای دردهایشان. اگر کِبری هست، اگر حسدی هست، اگر طمعی هست، اگر ناامیدی هست، این‌ها را با قرآن مداوا می‌کنند. «فَإِذَا مَرُّوا بِآیَةٍ فِیهَا تَشْوِیقٌ رَکَنُوا إِلَیْهَا طَمَعاً» اگر آیه‌ای بخوانند که در آن تشویق و رغبت دادن به نعمت‌های بهشتی و عنایات خدا است، با طمع به سراغ آن آیات می‌روند. طمع همه جا معنای منفی ندارد. طمع علم و طمع نسبت به نعمت‌های والا اشکالی ندارد؛ یعنی متقین می‌خواهند که این‌ها را هم داشته باشند. «تَطَلَّعَتْ نُفُوسُهُمْ إِلَیْهَا شَوْقاً» با جان‌هایشان از روی شوق به این آیات سر می‌کشند. «وَ ظَنُّوا أَنَّهَا نُصْبَ أَعْیُنِهِمْ» گمان می‌کنند که آیات در برابر دیدگانش است.

«وَ إِذَا مَرُّوا بِآیَةٍ فِیهَا تَخْوِیفٌ» اگر به آیه‌ای می‌رسند که خدا انسان‌ها را از عاقبت بد و عذاب‌هایی که به خاطر اعمال‌شان دامن‌گیرشان شود، ترسانده است «أَصْغَوْا إِلَیْهَا مَسَامِعَ قُلُوبِهِمْ» نه تنها گوش ظاهری، بلکه گوش قلب‌شان را متوجه آن آیات می‌کنند تا گرفتارش نشوند. «وَ ظَنُّوا أَنَّ زَفِیرَ جَهَنَّمَ وَ شَهِیقَهَا فِی أُصُولِ آذَانِهِمْ» این‌طور گمان می‌کنند که گویی فریادهای جهنم و صیحه‌های جهنم در وسط گوش‌شان طنین‌انداز است و میان گوش‌شان شنیده می‌شود. «فَهُمْ حَانُونَ عَلَی أَوْسَاطِهِمْ» این‌ها در حال خمیدگی هستند؛ «عَلَی أَوْسَاطِهِمْ» یعنی در حال رکوع در برابر پروردگار هستند.

در خطبه‌های نهج البلاغه، حالات فرشتگان را ان‌شاءالله بعداً خواهیم خواند، می‌گوید: خدا فرشتگانی دارد که بعضی از آن‌ها فقط در حال رکوع هستند، بعضی فقط در حال سجود هستند و همواره خدا را عبادت می‌کنند. متقین هم شبانگاهان یا در حال رکوع هستند و یا «مُفْتَرِشُونَ لِجِبَاهِهِمْ وَ أَکُفِّهِمْ وَ رُکَبِهِمْ» با پیشانی‌شان، با دستان‌شان و یا زانوان‌شان به زمین چسبیده‌اند. این همان حالت سجده است. «أَکُفِّهِمْ» کف دست‌شان، «رُکَبِهِمْ» زانوان‌شان، «وَ أَطْرَافِ أَقْدَامِهِمْ» اطراف اقدامهم هم همان انگشتان پا می‌شود که انسان در حال سجده این‌ها را بر زمین می‌گذارد و مواضع سجده هستند. «یَطْلُبُونَ إِلَی اللَّهِ تَعَالَی فِی فَکَاکِ رِقَابِهِمْ» متقین از خداوند طلب می‌کنند که گردن‌هایشان از آتش و عذاب‌های الهی آزاد شود. در واقع آزادی خودشان از جهنم را می‌خواهند. این‌که روز متقین چطور است، ان‌شاءالله این را هم در جلسه‌ی بعد تقدیم‌تان خواهم کرد.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.

..................................

پایان پیام/ 167