به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ رژیم صهیونیستی بلافاصله پس از عملیات نظامی بامداد ۳ ژانویه ۲۰۲۶ در ونزوئلا که به ربودن رئیسجمهور قانونی آن انجامید، حمایت رسمی خود را از این اقدام اعلام کرد. اسرائیل این عملیات را «گامی مهم از سوی رهبری جهان آزاد» دانست و ضمن تمجید از آن، ابراز امیدواری کرد که «دستگیری مادورو» راه را برای «بازگشت روابط دوستانه دوجانبه» هموار سازد.
این موضعگیری، که ونزوئلا را متهم به رهبری «شبکهای از سم و ترور» میکند، در حالی اتخاذ شده است که روابط کاراکاس و تلآویو به دلیل حمایت قاطع ونزوئلا از آرمان فلسطین و اخراج مکرر سفیر اسرائیل در سالهای ۲۰۰۶ و ۲۰۰۹، همواره منفی بوده است. این حمایت آشکار از مداخلات غیرقانونی، نشاندهنده همسویی محور متجاوز در سلب اراده ملتها به بهانه برقراری آزادی و دموکراسی است.
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم اشغالگر که خود متهم به جنایات جنگی است، در یک پیام عمومی، «عملیات جسورانه و تاریخی» ترامپ را به نام «ارزشهای آزادی و عدالت» ستود. وی همچنین بر «عزم و سبک تصمیمگیری» رئیسجمهور آمریکا تأکید و از سربازان دخیل در عملیات تقدیر کرد.
گیدئون ساعر، وزیر خارجه اسرائیل نیز با تکرار این لحن، عملکرد آمریکا را به عنوان «رهبر جهان آزاد» ستایش نمود. این ستایشها در شرایطی صورت میگیرد که در داخل خود رژیم صهیونیستی، آهارون باراک، رئیس سابق دیوان عالی، صراحتاً اعلام کرد که اسرائیل به دلیل وضعیت آسیبشناختی ناشی از «کودتا علیه نظام سیاسی» و حکومت نتانیاهو بر هر دو قوه، دیگر یک کشور لیبرال دموکراتیک نیست؛ تضادی که ماهیت دوگانه ادعاهای دموکراسیخواهی اسرائیل را عیان میسازد.
در حالی که بخشی از مطبوعات عبری فضای شادیآلود ایجاد کرده و تیترهایی نظیر «کلانتر» برای ترامپ و «یک ظالم در بازداشت» برای مادورو زدند و این اقدام را «سیگنالی به محور شرارت» دانستند، دیدگاههای واقعبینانهتر درون جامعه صهیونیستی به هدف اصلی عملیات اشاره کردند.
روزنامهنگارانی چون یائیر ناووت و دکتر کوبی پرادا صراحتاً عنوان کردند که این اقدام نه «دلال» بلکه «دلار» و «نفت» ونزوئلا را هدف قرار داده است و «سموم صرفاً بهانهای بیش نیستند.»
این تحلیلها، با اظهارات صریح ترامپ مبنی بر اینکه «مقدار پولی که از آنجا استخراج خواهیم کرد بسیار زیاد است و این نفت برای منافع همه مفید است» تأیید میشود و بر رویکرد غارتگرایانه این عملیات صحه میگذارد.
برخی تحلیلگران با سابقه نظامی در اسرائیل، از جمله دکتر مایکل میلشتاین، ژنرال بازنشسته و رئیس سابق واحد تحقیقات اطلاعات نظامی، نسبت به تکیه بر اینگونه عملیاتهای هیجانی و لحظهای به جای سیاستها و استراتژیهای بلندمدت هشدار دادند.
میلشتاین، ضمن ابراز تردید در مورد مفید بودن چنین دخالتهایی در امور داخلی سایر کشورها، این اقدامات را «غیرسازنده» خواند. این هشدار در حالی مطرح میشود که تحلیلگرانی همچون شیمون شیفر، با تحریک ذهنیت قدرت نظامی، خواستار حمله مستقیم به جمهوری اسلامی ایران شدند؛ امری که نشاندهنده آن است که شکست «سد توهمات» نزد بخشی از نخبگان اسرائیلی، آنها را به سوی اقدامات ماجراجویانه و خطرناک سوق میدهد.
عملیات بامداد ونزوئلا، با توجه به آسیبهای قابل توجهی که به نظم جهانی مورد ادعای آمریکا وارد کرده است، پیامدهای گستردهای را به دنبال خواهد داشت. این عملیات، ایالات متحده را به یک «قلدر جهانی» تبدیل کرده است.
رسانههای عبری اذعان کردند که این اقدام، نظم جهانی را به سوی «جنگلی بیقانون» سوق داده و میتواند اشتهای رئیسجمهور آمریکا را برای مداخلات بیشتر تحریک کند.
این تحولات در حالی رخ میدهد که ونزوئلا میزبان یک جامعه بزرگ عربتبار است؛ امری که به لحاظ فرهنگی و تاریخی، ابعاد این تجاوز را برای جبهه مقاومت حساستر میسازد و ضرورت حفظ و تقویت توان بازدارندگی و هوشیاری در برابر توطئههای نظامی و اقتصادی را گوشزد میکند.
......................
پایان پیام
نظر شما