۶ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۲:۰۷
جرعه‌ای از نهج البلاغه ۳۸/ متقین چه کسانی هستند؟

«أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَی خَلَقَ الْخَلْقَ حِینَ خَلَقَهُمْ غَنِیّاً عَنْ طَاعَتِهِمْ» خدای سبحان خلق را آفرید، در حالی آفرید که از طاعت‌شان بی‌نیاز بود. خدا هیچ نیازی به طاعت ما ندارد، «آمِناً مِنْ مَعْصِیَتِهِمْ» خدا هم از معصیت بندگانش در امان بود. کسی نمی‌تواند به خدا ضرری برساند و با معصیت فقط به خود انسان آسیب می‌خورد.

خبرگزاری اهل‌بیت(ع) ابنا:

رهبر معظم انقلاب اسلامی در اولین روز سال جدید ۱۴۰۴ در دیدار با هزاران نفر از قشرهای مختلف مردم، با اشاره به شکست دشمنان در دور کردن مردم از معنویات، ایام نخست امسال را متعلق به امیرالمؤمنین یعنی قله رفیع عدالت، تقوا و گذشت خواندند و گفتند: ملت ایران و ملت های مسلمان برای استفاده از درس‌های حضرت علی(ع) به عنوان برترین انسان‌ها بعد از پیامبر(ص)، به نهج‌البلاغه مراجعه کنند و فعالان عرصه فرهنگی به مطالعه و آموزش این کتاب عظیم توجه ویژه داشته باشند.

توصیه حضرت آیت‌الله خامنه‌ای به توجه و استفاده بیشتر از نهج‌البلاغه در حالی صورت می‌گیرد که ایران و جهان اسلام خصوصا جوامع پیرو اهل‌بیت(ع) شرایط خطیر و حساسی را پشت سر می‌گذارنند.

با توجه به تأکیدات رهبر معظم انقلاب، خبرگزاری ابنا امسال اهتمام ویژه‌ای به نشر آموزه‌های نهج البلاغه دارد. از این رو حجت الاسلام و المسلمین «محمد نمازی» استاد حوزه و پژوهشگر نهج‌البلاغه در سلسله ویدیوهایی به تشریح جایگاه و معارف نهج البلاغه می‌پردازد.

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین

در جلسات گذشته‌ی انس با کتاب شریف نهج البلاغه گفتیم که بحث تقوا بسیار مهم است. حضرت در حکمت 130 فرمود: اگر مُرده‌ها را زنده کنیم، حرف‌شان این است که تقوا را رعایت کنید: «فَإِنَّ خَیْرَ الزَّادِ التَّقْوی‏» (البقرة : 197).

در نامه‌ی 31 که مهم‌ترین توصیه‌ی تربیتی آقا امیرالمؤمنین(ع) است، ایشان در اواسط نامه می‌فرماید که مهم‌ترین و محبوب‌ترین چیزی که من دوست دارم از این وصیت به کار ببندی، همان بحث تقوا است. در زیارت جامعه هم داریم که خطاب به اهل بیت(ع) می‌گوییم: «و وصیتکما التقوی» وصیت شما تقوا است. و قبل از این‌ها در خود قرآن هر کسی می‌خواهد نزد خدا گرامی باشد، «إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکُمْ‏» (الحجرات : 13). این را هم باز اضافه کنیم که حضرت در خطبه‌ 182 می‌فرماید که حاجت خدا از شما همین حفظ تقوا است. خدا که نیازمند نیست ولی اینجا برای کمالات ما است و در واقع نیاز ما است که خدا به عنوان خالق ما، این را از ما درخواست دارد.

حالا اگر کسی زرنگ باشد به سراغ این می‌رود که ببیند اهل تقوا چطوری هستند، متقین چه کسانی هستند؟ یکی از اصحاب حضرت که زرنگ بود این سؤال را کرد و گفت: یا امیرالمؤمنین(ع) متقین را برای من توصیف کن. این خطبه در شماره‌های جدید همان خطبه‌ی 193 نهج البلاغه است. «رُوِیَ أَنَّ صَاحِباً لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ» روایت شده که یکی از دوستان و همراهان امیرالمؤمنین(ع) «یُقَالُ لَهُ هَمَّامٌ» که به او همام می‌گفتند، چه کسی بود؟ «کَانَ رَجُلًا عَابِداً» اهل عبادت و عابد بود. «فَقَالَ لَهُ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ صِفْ لِیَ الْمُتَّقِینَ» متقین را برای من توصیف کن، «کَأَنِّی أَنْظُرُ إِلَیْهِمْ» گویی او را می‌بینم.

ما در جلسات قبل هم خدمت عزیزان گفتیم. بیان معصوم طوری است که مطلب را به تصویر می‌کشد، از جمله اینجا همین‌طور است. خیلی جاها همان دقت کافی است و توضیحات اضافه فقط کار را سخت‌تر می‌کند «فَتَثَاقَلَ» حضرت ابتدا درنگ کرد، «عَنْ جَوَابِهِ ثُمَّ قَالَ» ملاحظه‌ای کرد و فرمود: «یَا هَمَّامُ اتَّقِ اللَّهَ وَ أَحْسِنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِینَ اتَّقَوْا وَ الَّذِینَ هُمْ مُحْسِنُونَ» تقوای خدا را پیشه کن و اهل کار نیکو باش، خدا با اهل تقوا و محسنین است. حضرت اشاره‌ی این‌طوری کردند و خواستند به همین اکتفا کنند. «فَلَمْ یَقْنَعْ هَمَّامٌ» اما همام به این کلام قناعت نکرد، «بِهَذَا الْقَوْلِ حَتَّی عَزَمَ عَلَیْهِ» تا این‌که آقا امیرالمؤمنین(ع) وقتی دیدند اصرار می‌کند، تصمیم گرفتند که برای او توصیف کنند. «فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَی عَلَیْهِ» آقا امیرالمؤمنین(ع) حمد خدا را گفت و وصف خدا را کرد، «وَ صَلَّی عَلَی النَّبِیِّ ص ثُمَّ قَالَ» توصیف متقین از اینجا شروع می‌شود. در کتاب‌های دیگر از آقا امیرالمؤمنین(ع) آمده که این توصیف شیعیان است.

حضرت امیرالمومنین(ع) وارد مسجد شدند، جمعی به پای حضرت بلند شدند، حضرت فرمود: شما کیستید؟ گفتند: ما شیعیان شما هستیم. حضرت فرمود: من نشانه‌های شیعه را در شما نمی‌بینم. یکی از این‌ها دغدغه پیدا کرد؛ همّام بود که اصرار کرد این شیعیان شما کیستند؟ لذا این خطبه هم از جهت رعایت تقوا مهم است که ببینیم تقوا چطوری است و هم این‌که ببینیم یک شیعه‌ی واقعی چطور است؟

حضرت مثل همیشه با توحید شروع می‌کنند، «أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَی خَلَقَ الْخَلْقَ حِینَ خَلَقَهُمْ غَنِیّاً عَنْ طَاعَتِهِمْ» خدای سبحان خلق را آفرید، در حالی آفرید که از طاعت‌شان بی‌نیاز بود. خدا هیچ نیازی به طاعت ما ندارد، «آمِناً مِنْ مَعْصِیَتِهِمْ» خدا هم از معصیت بندگانش در امان بود. کسی نمی‌تواند به خدا ضرری برساند و با معصیت فقط به خود انسان آسیب می‌خورد.

توضیحش در ادامه‌اش است: «لِأَنَّهُ لَا تَضُرُّهُ مَعْصِیَةُ مَنْ عَصَاهُ وَ لَا تَنْفَعُهُ طَاعَةُ مَنْ أَطَاعَهُ» معصیت هیچ گنه‌کاری به خدا ضرر نمی‌زند، طاعت هیچ مطیعی هم برای خدا نفعی ندارد.

ان‌شاءالله ادامه را در جلسه‌ی بعد خدمت‌تان تقدیم می‌کنیم.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.

...................................

پایان پیام/ 167

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha